Fearwell – Welcome to the Well of Fear

Een paar weken geleden was ik voor MetalFromNL in de studio bij de gasten van Fearwell, om te genieten van hun muziek en om met ze in gesprek te gaan. We hadden het over het ontstaan van de band, hun debuutplaat Well of Fear, en waarom die dit jaar pas fysiek uitkomt. Maar eerst, een voorstel rondje!

Wil je dit interview op Youtube bekijken? Dat kan hier!

Voorstel rondje! Wie ben je, wat doe je en waarom moeten mensen naar Fearwell luisteren? 

Johan: Ik ben Johan, ik ben de zanger, en wat ik doe is eigenlijk niet zo gek veel eigenlijk. Een beetje m’n bakkes opentrekken en that’s it eigenlijk. 

Yuri: Ik ben Yuri, ik ben de bassist van Fearwell, en waarom je naar Fearwell moet luisteren: omdat het nieuwe muziek is uit een klassiek jasje.

Job: Ik ben Job, ik ben de drummer.

Jeremy: Ik ben Jeremy, ik ben gitarsist/zanger, schrijver ook. En waarom je naar Fearwell moet luisteren? Omdat het fucking awesome is. 

Diego: Ik ben Diego, ik ben toetsenist, ik verzorg alle rare geluidjes, en waarom je naar Fearwell moet luisteren? Het is gewoon lekker klassieke muziek inspired en heftig. 

Brian: Ik ben Brian, ik ben ook gitarist, af en toe help ik met opnemen.

Ik weet nog toen jullie plaat uitkwam dat het werd aangekondigd als All-Star band. De heavy metal scene is niet helemaal mijn scene misschien, maar waar kent de rest van metal Nederland jullie van? 

Johan: Ik heb in meerdere bands gezeten. Hellbender, Wrecking Crew, Inner Sanctum, daar ben ik eigenlijk mee begonnen. Ik zit er al een jaar of 300 in of zo. Ik ben wel degene met de meeste ervaring in de muziek. Met Jeremy heb ik een aantal projecten gedaan, we hebben ook samen in Wrecking Crew gezeten. 

Jeremy: Ik zit al heel lang in de Iron Maiden tribute band scene. Allstar verwees eigenlijk meer naar het niveau van de muziek. Het is best wel moeilijke muziek, en bijna iedereen in deze band is echt een virtuoos. Ikzelf zit in Pieces of Maiden, dat is best wel een goed lopende Iron Maiden tribute band in Nederland, Duitsland en Belgie. 

Yuri: Ik kom uit een best wel ander milieu qua muziek. Ik speelde voornamelijk classic rock, met een band genaamd Steimers hebben we veel door Belgie en Duitsland gespeeld. Eigenlijk was vier jaar geleden toen Jeremy mij vroeg ‘joh heb je zin om in een metalband te spelen’ het eerste moment dat ik metal ging spelen. Het is mijn favoriete muziekstijl dus waarom niet. 

Jullie kwamen eind 2022 ineens met jullie debuut album Well of Fear. Inmiddels zijn we zo’n anderhalf jaar verder. Wat heeft anderhalf jaar Well of Fear jullie gebracht tot nu toe?

Jeremy: Heel veel, met de release hadden we ook gelijk een releaseoptreden in Lazaru’s en vanaf toen hebben we op veel mooie plekken gespeeld. We stonden ook op grotere festivals zoals in Brugge, we stonden op Metal Experience Fest samen met Burning Witches en Bodyfarm. Dit jaar staan we ook weer op een festival in Belgie, en we hebben Fuizenfest gestaan, dat was echt een heel erg mooi moment. Sam Tothman van Dragonforce was daar ook aanwezig, die vond het awesome, daar zijn we nog mee op de foto geweest. We stonden daar ook met Sisters of Suffocation. We hebben het eerste jaar echt iets van 15 optredens gehad, dat ging echt heel snel.  

Waarom eigenlijk eerst digitaal en daarna pas fysiek uitbrengen?

Jeremy: Geld haha. Maar er was ook een bedrijf waar we het zouden gaan drukken en die was op een gegeven moment in zo’n tv programma. Daar werd onderzoek naar gedaan want dat bleek allemaal oplichting te zijn, dus ik ben blij dat we het uiteindelijk niet hebben gedaan. We zaten best wel krap bij kas, muziek levert natuurlijk niets op. We hebben nu eindelijk wat geld bij elkaar geraapt dus daarom is nu het plan om van de zomer de fysieke release te doen. 

Jullie hebben Well of Fear in eigen beheer uitgebracht, was dat dan vooral vanwege geld of was dat ook omdat je de kwaliteit in eigen hand wilde houden?

Johan: Eigenlijk beide. Een kennis heeft een thuisstudio, daar hebben we alles opgenomen. We hadden daardoor ook ruim de tijd om alles op te nemen zoals wij het wilden hebben. Dus dat was wel een van de redenen. En wat we voor het volgende album gaan doen weet ik nog niet, want dat hebben we nog niet besproken. Volgende maand ga ik samen met Jeremy schrijven voor het tweede album. Je kan nog veel van ons verwachten, we hebben nog zat ideeen en zat inspiratie. 

Het hele album is echt een geheel – is er een iemand die jullie muziek schrijft of hebben jullie wel allemaal een eigen inbreng? 

Jeremy: Het meeste is door mij geschreven, maar ik heb Ocean of Anger samen met Johan geschreven. Hij heeft ook de teksten van Alone geschreven, Hypocrite heeft hij de tekst van geschreven. Muzikaal gezien klopt het wel dat het samenhangt, ik ben zelf eigenlijk hiermee begonnen in 2012 toen ik echt net begon met gitaarspelen. Toen ben ik ook de nummers gaan schrijven, en later heb ik iedereen erbij gehaald. Op het volgende album gaat de rest ook zeker meer meeschrijven. 

Battle in the Bay of Mantazas staat een beetje op zichzelf, met een haast nog epischer geluid, sowieso is die track ook 13 minuten lang. Hoe is die track tot stand gekomen? 

Jeremy: Dat is een beetje een knipoog naar Iron Maiden. Ik zit natuurlijk in een Iron Maiden tribute band, ik heb heel erg een Iron Maiden verleden, dat is ook de reden dat ik gitaar ben gaan spelen. Rime of the Ancient Mariner is een nummer wat we altijd speelden, en dat vind ik echt een vet nummer. En ik wilde ook zo’n soortgelijk nummer hebben om de set mee af te sluiten.

Iron Maiden heeft het altijd over geschiedenis enzo en ik dacht, Nederlandse geschiedenis: Piet Hein en de zilvervloot. 

Live is ‘ie wat minder vet vind ik, want als jij een uur speelt en een kwart daarvan is een nummer, dan raak je de aandacht soms kwijt. 

De inspiratie voor deze track was dan geschiedenis. Wat is de inspiratie voor de rest van de nummers? 

Johan: voor Ocean of Anger, ik was met mijn dochter op het strand, ze was nog klein toen. En ik zie mijn lieve kleine meisje spelen in de branding en ik zie al die golven zo aankomen en het eerste wat in mij opkwam was Ocean of Anger. Ik had daar een paar dingen van opgeschreven. En dat was heel toevallig, we waren samen aan het schrijen en Jeremy zegt ‘Ik heb een vet idee voor een nummer, Ocean of Anger’. Dus ik ‘No fucking way, kijk wat ik heb’.  Dus alles is wel vrij autobiografisch. Ik blijf het liefst dicht bij mezelf. Dingen die ik lees, dingen die ik zie. Daar heb je een mening over en ik vind het heel fijn om dat te kunnen uiten in muziek. 

Jullie zijn nu ook bezig met nieuwe muziek. Kan je daar al iets over vertellen? 

Jeremy: Well of Fear was voor mij echt een periode, ik moet emotioneel zijn om goed te kunnen schrijven. Dat kan boosheid zijn, dat kan blijheid zijn. Ik ben heel perfectionistisch, ik heb altijd duizenden opnames waar ik helemaal niets mee doe. Dat had ik voor Well of Fear, ik wilde eigenlijk alles weggooien omdat ik het niet goed genoeg vond. En bij het tweede album is dat eigenlijk erger geworden. 

Maar ik moet zeggen, de nummers waar we nu mee bezig zijn, zijn best wel catchy. Ook heftig, wat dat betreft gaan we zeker op dezelfde voet verder. 

Waar kennen jullie elkaar van? Hoe zijn jullie bij elkaar gekomen? Want het leeftijdsverschil is natuurlijk enorm. 

Johan: Jeremy ken ik van mijn vorige bandjes. De rest was voor mij ook nieuw. 

Diego: Ik ben zelf een beetje opgegroeid in de muziekschool. Ik speelde eerst in bandjes van mijn vader mee. En op een gegeven moment kwam Job daarbij. Toen hebben we in ons eerste metalbandje samen gespeeld: Live, Love, Lobotomy. Maar ik studeer hiernaast ook scheikunde, en Jeremy deed ook die opleiding. Ik zat eigenlijk niet bij hem in de klas maar ik had een inhaaldag. En toen kwam ik hem tegen en dacht ‘jij ziet er wel uit als een metalhead’. Toen toen hoorde ik dat hij nog een toetsenist en een drummer zocht, dus dat kwam mooi uit. Toen heb ik Job meegesleurd en het klikte wel geloof ik. 

Job: Ik moest echt dagen lang oefenen om mee te kunnen spelen, voor mij was het wel een technisch niveau hoger. Inmiddels gaat het wel veel beter, maar van tevoren was het wel echt strijden. Ik was echt drie uur per dag alleen maar Fearwell aan het spelen. 

Diego: Ja we kregen een plaat van een uur om te leren, dat is wel gewoon veel. En op een gegeven moment wordt dat second nature maar in het begin ben je echt noot voor noot alles aan het leren. 

De plaat was dus al af toen jullie erbij kwamen?

Jeremy: Ja de ideen waren al af. Ik heb de toetsenpartijen voor de plaat voor het grootste deel ook geschreven. Qua drums; we hebben hiervoor ook nog een drummer gehad, die ook in Pieces of Maiden zit. Die had al wat ideeen en dingetjes. Daar heb ik wel mijn inspiratie uitgehaald, samen met Michel, waar we het album mee hebben opgenomen. En toen heeft Job gewoon alles goed gespeeld en nu is het heel awesome. Het is ook echt hele moeilijke muziek om te drummen; voor iedereen is het moeilijk maar ik voor de drummer wel extra. Er zitten stukken tussen op 280 bpm double bass, dat is insane.

Er is nu best wel veel metal in Leiden en er gebeurt best veel. Is dat altijd zo geweest? 

Johan: Het is nu wel minder dan toen ik net begon, toen was die metalscene veel groter. Je had natuurlijk Scum, je had in Wassenaar de Twilight Zone, je had meerdere plaatsen waar je kon spelen. Dat is wel een stuk minder geworden, maar de laatste paar jaar is de metalscene weer een beetje omhoog gekropen. 

Jullie zijn wat mij betreft wel een band die zo’n beetje overal zouden moeten kunnen spelen, maar dat lijkt nog niet helemaal te lukken. Waar ligt dat aan? 

Jeremy: Ik zou het echt niet weten, het is echt een grote frustratiebron. 

Brian: We zijn ook echt een beetje een mix van verschillende genres, waardoor het ook best wel lastig is om ons te plaatsen met andere bands. We hebben heel veel influences van powermetal, deathmetal, blackmetal, dingetjes van waar mensen mee komen omdat we het grappig vinden. En daarom is het lastig, want als je ons bij een deathmetal band zet dan zijn we vaak net weer te soft. En voor een powermetal band zijn we vaak weer te heftig. 

Jeremy: En we hebben ook gewoon heel veel pech gehad. Echt, vanaf het moment dat ik mensen bij elkaar aan het zoeken was. Ineens kon de drummer niet meer. En toen hadden we eindelijk een band bij elkaar, toen kwam Corona. En dan wilden we optreden maar toen ging het weer niet door. We hadden eindelijk een label gevonden, maar die liet niets meer van zich horen. We hebben ook gewoon echt pech. Ook grote optredens die gecancelled worden. We hebben nu ook zoiets van, als er iets positiefs aan komt, dan zeggen we al ‘ah joh, gaat vast niet door’. 

En of we nou voor 20 mensen of 120 mensen staan, wij gaan gewoon door. 

Jullie hebben als band ook wel echt een groot podium nodig

Jeremy: Ja en daar komt ook nog eens bij dat we als band ook wel een bepaalde show willen brengen. We hebben op het podium bijvoorbeeld nepvlammen, we hebben een pop, we hebben een backdrop. En ik vind ook, we moeten er compleet staan, dus alles gaat ook altijd mee. Dan gaan we toch proberen ook al is er geen ruimte. Of dan ga ik zelf naast het podium staan. 

Dat ga ik trouwens niet meer doen. We hebben een keer ergens gespeeld, en gewoon elk nummer gingen ze moshen. En elke keer viel er weer iemand met z’n bier over onze gear heen. 

Klinkt wel als een leuk optreden! 

Iedereen: Ja dat was ook heel leuk!

Johan: Jeremy kreeg nog een microfoonstandaard recht in z’n bakkes. Er ontstond ook echt een onwijze circlepit en ik zag er een zo door de lucht heen vliegen. Al m’n water ging over vloer, het was echt een zooitje. Maar het was wel een onwijs vet optreden! 

Met welke band zou je nog een keer het podium willen delen? 

Johan: Vorig jaar hebben we in de oefenbunker gestaan met Vicious Rumours. Daar had ik al een keer eerder mee gespeeld met Inner Sanctum. Dus ik was erg verbaasd dat we weer met hun stonden, dat was wel heel gezellig. En met welke band ik nu op het podium zou willen staan..

Jeremy: Ik weet er wel een paar hoor. We staan binnenkort dan met Tygers of Pan Tang. Maar waar ik echt mee zou willen staan, Dragonforce, Iron Maiden, dat is echt mijn allergrootste droom natuurlijk, en ja, dat kan helaas niet meer, Children of Bodom. Kalmah, lijkt me ook wel tof. Dream Evil. Een beetje bands in ons genre.

Brian: Ik heb dan nog Sonata Arctica, of Stratovarius. Heel wat meer aan de softere kant, maar Twilight Force lijkt me ook heel tof. Alestorm lijkt me heel leuk. Ik heb ze al een paar keer gesproken maar ik zou er ook wel een keer samen mee op het podium willen staan. 

Wil je meer weten van Fearwell,  blijf ze volgen op socials. Vanaf deze zomer is hun debuut album Well of Fear ook fysiek bij hun optredens (en misschien op de webshop) verkrijgbaar! 

Je vind Fearwell op hun eigen website of in onze database.

YouTube player

share this post:

Facebook
Threads
WhatsApp

You may have missed:

MetalFromNL is a passion project started by Nicky van der Schaaf. Currently we work with volunteers to grow our platform. 

Contact us

Temporary

Still a work in progress!