Jera On Air – Thursday june 27th

(Zie alle foto’s groter aan het einde van de post)

Na een niet al te lange tocht, in mooier weer dan verwacht, kwam MetalFromNL op donderdagmiddag aan op de camping van Jera. Gelukkig waren de weersvoorspellingen goed en zag het eruit dat we een mooi weekend tegemoet gingen. Zoals je kan verwachten op de eerste dag, was er zowel op de camping als op het terrein nog voldoende ruimte. En na de nodige biertjes bij de tent, verplaatsen we ons langzaam naar ons tweede thuis voor dit weekend; het festival terrein. 

Het fijne aan Jera On Air is dat het festival heel overzichtelijk is. Een tweede voordeel, zowel bij goed als slecht weer, is dat alle podia overdekt zijn. In de zon heb je schaduw, en mocht het toch gaan regenen dan kan je in ieder geval droog (nou ja) je favo band zien. 

We begonnen ons festival met Knosis. Dan weet je dat je dag lekker hard begint. Het is wel vooral de bassist die de show maakt, met springen, headbangen en vooral heel veel energie op het podium. De hele show is super hard en intens, behalve de laatste track, wat waarschijnlijk hun hit is. Persoonlijk vond ik de tracks die ze hiervoor speelden een stuk interessanter; minder poppy en voorspelbaar. 

We begonnen ons festival met Knosis. Dan weet je dat je dag lekker hard begint. Het is wel vooral de bassist die de show maakt, met springen, headbangen en vooral heel veel energie op het podium. De hele show is super hard en intens, behalve de laatste track, wat waarschijnlijk hun hit is. Persoonlijk vond ik de tracks die ze hiervoor speelden een stuk interessanter; minder poppy en voorspelbaar. 

Op naar Shadow of Intent. Deze band hadden we op Graspop helaas gemist, dus tijd voor een herkansing. Het geluid is bij Shadow of Intent een stukje beter dan bij Knosis, en dat moet ook met zoveel orkestpartijen op track. Shadow of Intent is wat dat betreft ook iets meer meezing muziek, en de crowd doet goed z’n best.

Het staat nog niet helemaal vol (ook al zegt de zanger van wel), veel mensen moeten waarschijnlijk nog aankomen. Ze spelen ook een aantal tracks van hun laatste album. De nieuwe tracks zijn nog wat harder, meer angry, maar somehow ook wat meer orkestpartijen. Ondanks de vette muziek, vind ik de stage performance eerlijk gezegd nogal tegenvallen. Het is allemaal wat statisch en er is weinig interactie met het publiek.

Het maakt het publiek allemaal niet uit; tijdens Heretic gaat iedereen los en ze krijgen het zelfs voor elkaar om de eerste Wall of Death van het festival te organiseren. 

Na Shadow of Intent hadden we even een break om ook wat te eten. Het zou het hele weekend (behalve zondag) mooi weer blijven maar in Nederland weet je het nooit met die weersvoorspellingen. Het is in ieder geval de hele dag al super warm en lekker weer. Tijdens deze break komt daar echter verkoeling in; de regen komt (heel even) met bakken uit de lucht. Het duurt gelukkig niet heel lang en na de nodige verkoeling en wat eten kunnen we weer door. 

Tijd voor Hot Mulligans.Ik kende de band niet, maar de band werd me door meerdere mensen aangeraden. Hot Mulligans is populair – de hele tijd staat dit keer wel echt vol. En terecht, Hot Mulligans is blije pop-punk, lekkere indie muziek. Het publiek is inmiddels ook echt aangekomen, want we zien nu de nodige stagedivers en crowdsurfers. Jera is een festival waar dit allemaal gewoon mag en daar wordt ook echt gebruik van gemaakt. De emotionele lyrics doen het goed bij het publiek, wat bijna alles meezingt. 

Bodycount hadden we ook op Graspop gezien – en ook vandaag stellen ze niet teleur. Ook vandaag beginnen ze weer, na hun intro track (Bodycount in the house!) met Raining Blood. Het is een ding om te beginnen met die mainriff, maar Bodycount speelt gewoon de hele track. Dat is al vet als een thrashband dat doet, maar om een donkere band keihard te zien gaan en deze track keihard te nailen is a whole other level of awesome. Hulde ook weer voor de gitarist, die menig gitarist dit weekend eruit kan spelen.

Bodycount is hard en grim; hun nieuwe track Purge bewijst dat. Dat is ook meteen een beetje de kanttekening van de band; het is wel allemaal erg boze mannen muziek. Behalve de zoon van Ice-T, die met een big smile en veel energie het podium overneemt en regelmatig de lyrics naspeelt op het podium. Tot bloedpillen tijdens Psychopath en het doen alsof hij doodgaat aan toe.

Na Bodycount kijk ik even 5 minuten naar Bad Religion, maar het blijkt al snel dat dit toch niet echt aan mij besteed is. Het grootste deel van het publiek staat echter wel hier, dus dat is zeker niet de mening van de grootste groep mensen. Het grote wachten op de headliner van vandaag, Electric Callboy, begint.

Electric Callboy speelt niet alleen hun laatste album TEKKNO maar omdat ze zoveel tijd hebben (anderhalf uur, hoera!) komen ook oude hits zoals The Scene aan bod. Uiteraard worden we in zo’n lange set ook getrakteerd op muzikale intermezzo’s.  Zoals de episch drumversie van Darude’s Sandstorm. En ook de vocalisten (en het publiek) kunnen los op Let it Go en The Backstreetboys. Uiteindelijk komen we natuurlijk voor alle hits, die allemaal gespeeld worden. Uiteraard wel met de nodige vuur en vuurwerk elementen. Het is een wonder dat de tent nog niet afgebrand is, maar deze displays kennen we inmiddels van Jera. 

Na deze epische show, keert iedereen richting de camping of de parking. Op de camping gaat het feest nog even door met een silent-disco. Voor ons geen disco meer, morgen weer een lange dag 🙂

share this post:

Facebook
Threads
WhatsApp

You may have missed:

MetalFromNL is a passion project started by Nicky van der Schaaf. Currently we work with volunteers to grow our platform. 

Contact us

Temporary

Still a work in progress!