De Utrechtse metallic hardcoreband Curselifter bracht begin juni 2025 de EP Banishment uit. Drie nummers, zeven minuten, precies genoeg voor een rondje in de auto op weg naar huis. En dat is ook hoe deze EP voor mij begon: tussen werk en thuis, op hoog volume.
Eenmaal thuis duik ik de socials in. Blijkt dat ik deze band eigenlijk al had moeten kennen vanuit de scene. Op YouTube kom ik livebeelden tegen van een band met rauwe energie en een frontvrouw die moeiteloos een zaal meeneemt. Wat je op de EP hoort, maken ze live minstens zo overtuigend waar!
De band bestaat uit Rosa Jonker (vocals), Robin Leijdekkers (gitaar), Laurens Kuppens (drums) en Tias Witmondt (bas). Ze ontstonden in 2023 uit een toevallige ontmoeting tussen Rosa en Laurens tijdens een show van Dying Wish. De klik was er direct, het schrijven begon al snel en sindsdien gaat het hard: demo, EP, shows, nieuwe release.
De achtergrondinformatie over de band is afkomstig uit een interview met noecho.net. Zelf heeft de band op diverse platformen de bio minimaal ingevuld.
Curselifter speelt metallic hardcore met invloeden uit punk, 2000s metalcore en opvallend veel nu metal. Het resultaat is zwaar, groovend en soms chaotisch. De riffs zijn laag gestemd, de structuur bruut en dynamisch. De EP opent met Banishment (met een gastbijdrage van Yarí van Snake Eater) en knalt er direct vol in. Thrashy tempo’s wisselen af met lompe breaks. False Comfort en Last Breath houden die lijn vast, met explosieve overgangen en een muur van geluid.
Lyrisch snijdt de band actuele thema’s aan: seksueel geweld, politiegeweld, machismo en structurele discriminatie. False Comfort is geschreven uit frustratie over onverschilligheid rondom genocides, waaronder die in Palestina. Dat maatschappelijke bewustzijn tilt deze muziek voor mij naar een hoger niveau. In een tijd waarin veel bands veilig blijven, kiest Curselifter positie.Wat ik waardeer, is dat deze band een duidelijke missie heeft en dat durft te communiceren. Dat past bij het genre en bij deze tijd.
Toch is niet alles in balans. De screams van Rosa zijn rauw en krachtig, maar liggen soms zo voorin de mix dat ze de rest van de band overstemmen en schel binnenkomen. Daartegenover staat een drumgeluid dat juist wat te ver naar achteren. Hierdoor ontbreekt soms de impact. De zang mag van mij ook iets meer meebewegen met de groove.
Wat volgt? Optredens, veel optredens. Nu vooral in Nederland en Duitsland, maar met de blik gericht op de rest van Europa en het Verenigd Koninkrijk. Er wordt al gewerkt aan nieuw materiaal. Na deze EP ben ik vooral benieuwd hoe ze die lijn verder gaan uitbouwen.
Zien?
Zondag 27 juli spelen ze in Cinetol, Amsterdam.
Verder vind je Curselifter op socials
