releasedate: 24.10.2025
Deafened to Death is terug met een nieuwe EP dit jaar, “Malefactor”. Ongeveer een jaar na het uitkomen van hun debuutplaat Deafened to Death heeft de band al best veel meegemaakt. We spraken ze vorig jaar, net na de release, voor een interview. Toen gaf de band aan dat ze vooral gingen focussen op live spelen, en het schrijven misschien in de toekomst weer op zouden pakken. Die toekomst kwam sneller dan verwacht, want naast de single TopDog die de band eerder uitbracht, hebben we nu weer 4 nieuwe nummers voor ons liggen! Dat beloofd wat!
Deafened to Death
Voor wie Deafened to Death nog niet kent; deze Friese hardcore band bestaat nog niet zo heel lang, maar zijn geen onbekende in de Nederlandse metalscene. Live wordt de band tegenwoordig op gitaar bijgestaan door Pieter (verder bekend van onder andere Insurrection). Een deel van de band speelt ook nog in de band Kletus. Met Deafened to Death was het plan vooral om hardcore te maken, alhowel, en daar kom ik zo op terug, de huidige invloeden toch echt wel verder gaan dan dat. Op de vorige plaat waren ook al wel wat uitstapjes naar de deathmetal te horen, maar dat is bij deze nieuwe plaat zeker ook weer het geval.
Malefactor
Malefactor (vrij vertaald: iemand die dingen doet die niet goed zijn) begint met de kortste track die de band ooit geschreven heeft: Beneath You. Er valt wat voor te zeggen om je EP gewoon keihard te beginnen. Geen compromissen, direct knallen. In deze korte track van 34 seconden is de hardcore invloed van Deafened to Death nog heel goed te horen. Wat meteen opvalt is het ruige, nieuwe geluid van de band. De productie van deze plaat ligt een stuk hoger dan op Deafened to Death, en zelfs in vergelijking met TopDog is de band vooruit gegaan.
Same Silent Wars gaat verder waar Beneath You eindigt, en gaat in een vergelijkbare vibe door. Op deze track is meteen het verschil met het voorgaande werk van Deafened to Death goed te horen. Ten eerste is de track bijna 5 minuten, een stuk langer dan de vorige nummers. Maar die ruimte is ook nodig, want er zijn ook veel meer interessante gitaar riffs te horen. Naast natuurlijk de nodige two-step stukjes. Op het moment dat de trage headbang riff komt, ben je blij dat je even adempauze hebt. De distortion op de vocals zorgt ervoor dat het geheel nog rauwer, grittier klinkt. Los daarvan is Arend qua vocals ook een stuk vooruit gegaan, of heeft in ieder geval veel meer zijn eigen voice gevonden. Qua songwriting is het een heel divers nummer met een hele logische flow, van keihard naar wat rustiger, om te eindigen met, zoals het hoort, een breakdown riff.
Corrupter hadden we al eerder gehoord. De band bracht deze track als single uit om de aankomende EP te promoten. Feedback en een drum intro gaan over in een headbang riff waarbij ik zeker weet dat de mannen van DtD tot de grond gaan. De gitaren en de bas klinken punchy, er zijn meeschreeuw-stukjes: de hardcore vibes are strong with this track. Maar ook hier weet DtD te verassen met een bijna Static-X He’s a Loser achtige vocal line. Niet dat DtD de industrial kant op gaat, maar wel die rauwe, ruige, groovy vibe. Over die vocals gesproken over; Corrupter heeft een duidelijke boodschap naar alle mensen (in de muziekindustrie) die hun macht, of fame, misbruiken om anderen te gebruiken. Met sterke teksten als ‘We all see the abuser in you” vraag ik me wel direct af op wie de band het gemunt heeft. Er lopen natuurlijk genoeg idioten rond op deze wereld… Anyway. Op Corrupter horen we ook ineens gitaar solo’s voorbij komen – die kan ik me van de debuutplaat van de mannen ook niet herinneren. Fijn, aggressief stukje muziek, en we hebben nog een track te gaan!
De laatste track op deze plaat heet Purple Collar Criminal. Niet Color als in kleur, maar denk eerder de Blue Collar en White Collar criminals. Een purple collar criminal bestaat misschien (nog) niet, maar als je hier op googled vind je terug dat dit gaat om mensen in de tech industrie, die daar misbruik van maken. Genoeg voorbeelden van te vinden, dus fijn dat DtD hun mening over deze sector in hun muziek naar voren brengt! Wat muziek betreft is Purple Collar Criminal de meest metal track van de plaat. Again, hele groovy riffs, maar ook de meest thrash/death inspired gitaar riffs. Met squeals! We love squeals! Deze track begint wat meer mid-tempo, maar ook hier is weer een gitaar solo te vinden over een snelle, bijna thrash riff. Met een zware breakdown aan het einde is dit de juiste afsluiter voor een boze plaat.
Conclusie
Deafened to Death is gegroeid! Van een band die nog niet wist of ze in de toekomst nieuwe muziek gingen maken, naar een band met een heel eigen geluid. Een heel dik, rauw eigen geluid. Dat ze dat geluid en die energie ook op het podium weten waar te maken heb ik al een aantal keer in het echt mogen ervaren – en is zeker de moeite waard om te checken. Ik ben er nog niet over uit wat mijn persoonlijke favoriete track van deze plaat is. Ik denk uiteindelijk Same Silent Wars, met name vanwege de two-step riff. Maar, het was een close call want de rest van de tracks zijn ook zeker al een aantal keer in mijn persoonlijke playlist voorbij gekomen!
Meer weten over Deafened to Death? Je vindt ze op bandcamp en op Instagram. We hadden ook pas nog een interview met de band, over deze EP. Check die op ons YouTube kanaal!
