Na een aantal jaar afwezig te zijn geweest, kwam Textures vorig jaar ineens weer terug in de Nederlandse en internationale metalscene. Dit jaar komt de band met het langverwachte album Genotype, wat oorspronkelijk deel van een tweeluik met Phenotype zou worden. We spraken toetsenist Uri via een videocall. Check het interview op YouTube, of lees een verkorte versie hier!
Hoe gaat het met Textures?
“Textures gaat al een behoorlijke tijd mee, maar na ons vijfde album in 2017 besloten we te stoppen. Sinds vorig jaar, 2024, zijn we echter officieel weer begonnen. We hebben inmiddels al een paar voorproefjes gedeeld, maar op 23 januari komt de nieuwe plaat echt uit. Dat is een dubbel bijzonder moment, want op diezelfde dag trappen we ook onze tour met Jinjer af
Ben je al druk bezig met de voorbereidingen?
Zeker. Ik was vanmiddag nog de nieuwe songs aan het instuderen. Naast het oefenen komt er technisch en logistiek natuurlijk ook een hoop bij kijken op de achtergrond.
Wat was voor jullie het moment om na de stop in 2017 weer bij elkaar te komen?
We hebben altijd contact gehouden. Bart en Stef geven allebei les op de Metal Factory, dus zij zagen elkaar wekelijks. Ze begonnen te brainstormen en hebben voor de grap een paar keer gejamd, wat eigenlijk heel goed ging. Uiteindelijk organiseerden we een barbecue voor ons zessen. Stef vroeg toen: “Wat denken jullie ervan om weer wat te gaan doen?”.
Na gesprekken met ons oude label en management besloten we ervoor te gaan. In het begin wisten we niet of het alleen bij een tour zou blijven of dat er ook een album moest komen. Een album is een enorme commitment in tijd en geld. We wilden eerst kijken of mensen er nog wel op zaten te wachten. Dat bleek gelukkig zo te zijn.
Je loopt al lang mee. Hoe is de metal scene de afgelopen tien jaar veranderd?
De producties zijn veel meer ‘high-end’ geworden door betere computers, plugins en gitaarmodelling. Dat biedt kleinere bands de kans om vette producties af te leveren. Tegelijkertijd dwingt een platform als Spotify je om het anders aan te pakken. Soms brengen bands wel acht singles uit voordat de plaat verschijnt. Wat me ook opvalt is dat nieuwe bandjes vaak al heel professioneel starten, met complete in-ear monitoring en backing tracks. Ze borduren voort op wat wij destijds nog moesten uitvinden.
Het nieuwe album heet Genotype. Het was ooit bedoeld als tweeluik met Phenotype. Zijn jullie voor deze plaat weer vanaf nul begonnen?
Dat was geen bewuste keuze, maar zo is het wel gelopen. Tien jaar geleden hadden we al veel muziek liggen, waaronder het idee voor één heel lang nummer. Maar in het huidige tijdperk is het bijna onmogelijk om een nummer van drie kwartier uit te brengen op Spotify zonder dat het concept verwatert.
Toen we weer bij elkaar kwamen, merkten we dat de muziek die we acht of negen jaar geleden schreven niet meer paste bij wie we nu zijn. We wilden onszelf niet forceren in een oude tijdsgeest. We hebben de naam Genotype gehouden omdat mensen die al tien jaar kennen, maar de inhoud is nieuw.
Hoe borduurt Genotype voort op Phenotype?
Phenotype ging erg over de wereld om ons heen, met kritiek op systemen en instanties. Genotype is veel introspectiever. Het gaat over naar jezelf kijken: waar komen je gevoelens vandaan en waarom reageer je zoals je reageert?. Ik heb zelf anderhalf jaar schema therapie gevolgd en daar veel over geleerd. Dat zie je terug in nummers als “A Seed for the Like Minded”. Het is een veel persoonlijker album geworden.
In mijn oren klinkt het nieuwe album moderner en gepolijster.
Klopt. We hebben deze keer samengewerkt met Forrester Savell voor de mix. Daarnaast spelen synths en sound design een veel grotere rol. De gitaren en drums zijn nog steeds heavy, maar ondersteunen meer in plaats van dat het constant extreem technisch moet zijn. We hoeven niet meer te bewijzen hoe snel of moeilijk we kunnen spelen, zoals op ons eerste album Polars. We willen nu vooral vette songs met een mooie spanningsboog schrijven.
Er staat ook een samenwerking op met Charlotte Wessels.
We wisten dat we een keer vrouwelijke vocals wilden gebruiken. Hoewel zij uit de gothic-hoek komt, vonden we dat zij daar inmiddels echt uit is losgekomen. Het matcht heel goed met de track.
Heb je zin in de tour?
Ja, maar ik vind het ook heel spannend. Het voelt als een nieuw begin. Omdat mijn aandeel op de synths deze keer veel groter is, moet ik ook live veel harder werken om alles goed te kunnen brengen. Ik ben ook wat ouder geworden; vijf weken van huis is best lang. Maar ik weet dat zodra we een weekje onderweg zijn, het mega vet wordt.
Meer weten over Textures? Check de band via hun eigen website.
