Ah. Kerstavond. De avond waarop familie gezellig bij elkaar komt om een drankje te doen en naar metal te luisteren. Tenminste, als je in Leeuwarden woont of gek genoeg bent om erheen te rijden. Wat traditioneel gezien is kerstavond ook de avond van Frisian Metal Night: een hectische avond vol Fries (aankomend) talent. In een wervelwind komen in 5 uur tijd maar liefst 14 bands voorbij. Zie het als een super condensed festival, met alles wat je van een festival mag verwachten. Koop merch van je locals, drink een biertje aan een picknick tafel, en luister elke twintig minuten naar een een andere band uit het hele diverse metal genre. Wij waren blij dat we er weer bij waren, en komen volgend jaar zeker weer terug!
Voor de rest van de foto’s, scroll naar beneden!
Pulsation
Pulsation, een jonge hardcore band, mocht vanavond het feest openen in de Arena stage. En zoals bij elke opener, moest het publiek nog een beetje warm worden. Hoewel de drummer en de vocalist van de band probeerden het publiek in beweging te krijgen, lukt het op een enthousiasteling na nog niet echt om mensen aan het dansen te krijgen. Er moet wat meer beer in waarschijnlijk. Met hun groovy two-step riffs hebben ze de basis voor een leuk avond in ieder geval gezet.
Ophaera
Van hardcore naar, zo blijk, progressive metal. Ik kende Ophaera nog niet, maar zoals jullie na het lezen van meerdere van mijn reviews waarschijnlijk weten ben ik een prog-head, dus dit is zeker een band die ik in de gaten ga houden. Naast groovy polyritmes staan vooral de prachtige high-pitched clean vocals op de voorgrond. Die worden afgewisseld door growls van de bassist. Als je daardoor aan HYLA moet denken snap ik dat, maar Ophaera zit meer tegen de symphonic metal aan, en is daarmee een stuk harder. Wat mij betreft zeker mainstage waardig deze avond.
Skullscraper
Skullscraper is nog een onbekende band voor mij deze avond. Ze spelen deathmetal, en doen me onmiddelijk denken aan Stoflik Omskot, maar dan met een serieuze vibe. Het staat inmiddels echt ramvol in de Arena, dus ruimte om te bewegen is er nauwelijks. Headbangen en bier drinken dan maar. Helaas heeft de band technische problemen. In een set van 20 minuten is dat best vervelend, en het betekent dat die set ingekort moet worden. De drummer van deze band zien we later op de avond nog terug, en alle lof naar deze badass. Wat een powerhouse is dat!
Oceans Turn Red
Van deathmetal naar metalcore. Inmiddels heeft het in grote getale aanwezige publiek ook wat drankjes gehad, en durft voorzichtig wat beweging te laten zien. Het helpt natuurlijk als er opblaas haaien in het publiek worden gegooid. Niet dat die het lang overleven overigens. De mannen die wellicht speciaal voor de gelegenheid netjes in pak op het podium staan, spelen vandaag voor de aanwezige fans ook wat nieuwe nummers. Strak, goeie show, niets op aan te merken.
Mourn
Mourn had wat mij betreft ook wel op de mainstage mogen staan. Zelfs de line-check van de band bewijst; hier staat een BAND. Vanaf de eerste klanken staat dit als een huis. Met hun Boltthrower-achtige deathmetal zetten ze een moderne death metal sound neer. Mourn bracht eerder dit jaar hun eerste drie singles uit en het zou mij niet verbazen als we daar komend jaar heel veel meer van gaan horen. Met hun mid-tempo evil tunes headbangen wij er rustig op los. Wat mij betreft was MOURN een van de highlights deze avond.
Super Star Gods
Nog zo’n band waar ik nog nooit van had gehoord, en waarschijnlijk ook weinig meer van ga horen. Volgens de time-table speelt Super Star Gods namelijk een reünie show vanavond. Volledig in kostuum staat dit vijftal shockrockers blij op het podium, en zetten een gezellige show neer die natuurlijk helemaal compleet is op het moment dat de opblaas piemels door de zaal vliegen. Waarom ook niet.
GRIIS
Tijd voor de meer extremere metal met de nieuwe black metal band GRIIS. Je blackmetal band grijs noemen vind ik dan weer heel grappig, maar het blijkt dat deze band zichzelf uiterst serieus neemt. Een kandelaar met zwarte kaarsen en wierrook op het podium biedt niet alleen sfeer; het zorgt er ook voor dat we lucht van de inmiddels op gang gekomen moshpit minder ruiken. Waar ik net nog zei dat MOURN een van de favorieten van de avond is, moet ik mijn mening nu alweer bijstellen. GRIIS is misschien wel mijn favoriet deze avond. Wat een energie, wat een performance. Genoeg variatie in hun muziek, want tussen de keiharde blasts is meer dan voldoende ruimte voor langzame, cleane gitaar partijen en evil zanglijnen. Het is ook de band waar ik de enige crowdsurfer van de avond spot. Alhoewel ik er ook wel en gemist kan hebben.
Boneripper
Het is kerst, dus het is volkomen logisch om je set te beginnen door Stille Nacht uit de speakers te laten knallen zodat het publiek lekker mee kan zingen. Die intro gaat natuurlijk over in de keiharde lompe hardcore die Boneripper neerzet.De hardcore scene is in Leeuwarden al jaren goed vertegenwoordigd, en Boneripper gaat ook al wat langer mee.
Dat betekent ook dat ze fans hebben meegebracht. Na het eerste nummer bewijst Boneripper wat een legends ze zijn, door een mailtje van een fan voor te lezen op het podium. Voor het podium staan namelijk een paar jongens, die kort geleden hun broer hebben verloren, die op 25 december 20 zou zijn geworden. Ter ere van hem, maar ook ten ere van alle anderen die overleden zijn, neemt Boneripper tijd uit hun toch al korte set om daar bij stil te staan, en met al het aanwezige publiek te proosten. Daar geeft iedereen gehoor aan en menig metalhead zal bij dit verhaal een traantje wegslikken.
KLETUS
De core-vibes zijn nog niet klaar vanavond, want Kletus staat al klaar in de Arena. Hun set begint met synchronized headbanging en in twintig minuten zetten ze een retestrakke set onvervalste teringherrie neer. Deze gasten staan in verschillende formaties (en op verschillende instrumenten) vaker op het podium en het is duidelijk dat ze daar elke keer opnieuw van genieten. Dylan op vocals is impressive, en de energie is hoog. Die energie slaat zeker over op het publiek, dat druk crowdkillend in deze veel te kleine zaal de tent afbreekt.
Death Möth
Death Möth lijkt in Friesland een beetje een cult-status te hebben opgebouwd. Voor de band begonnen is wordt hun bandnaam al gescandeerd door de meegebrachte fans. De openingstrack Written in Blood wordt dan ook lekker meegeschreeuwd, en ook Mammoth gaat er hard in. De erformance van de band wordt ook elke keer beter als ik ze zie; nu alleen Ingeborg nog een mic om het publiek aan te sporen een circlepit te starten en het plaatje is compleet.
Blossom & Wither
Een van de bands waar ik vanavond naar uitkeek was Blossom&Wither. Ze omschrijven zichzelf als instrumentele post-metal, maar ik vind genre labels ingewikkeld en het klinkt behoorlijk progressief in mijn oren. Hoe dan ook. Wat opbouw van de avond betreft een rare spot, want Blossom&Wither maakt vooral luistermuziek. Misschien is een rustmomentje ook wel fijn, achteraf gezien. Ondanks het feit dat de bassist tijdens hun eerste track zijn B-snaar weet te slopen, horen wij daar als publiek verder niets van, en zet de band een strakke, hoog-technische set neer waar iedereen ademloos naar luistert. Heel tof om te zien dat de band het niet alleen op plaat waar kan maken, maar zeker ook live. Het gebrek aan vocalist zorgt er wel voor dat er wat minder interactie is met het publiek, dat zou het helemaal af maken.
Bladecrusher
Aan interactie met het publiek bij Bladecrusher geen gebrek. Deze thrashers staan inmiddels al langer op het podium, en hun set voelt dan ook met recht als een van de headliners op een avond zonder headliners. De sage staat vol aankleding, van skulls op spiezen tot grote panelen, en de vocalist begint de set met een zwaard in zijn hand. Hoe metal wil je het hebben. Het bier zit er inmiddels ook goed in dus gaan we van de ene circle pit in de andere. In hoog tempo komt de ene na de andere solo voorbij, en luisteren we naar een strakke energieke thrash set. Met zo veel bands is een strakke planning noodzakelijk; helaas haalt Bladecrusher het niet om op tijd te beginnen. Aangezien ze toch een van de headliners lijken te zijn, mogen ze hun set gelukkig wel afmaken ondanks de uitloop.
Bloodsucker
Helaas betekent dat voor Bloodsucker, dat op het moment dat hun set begint het grootste deel van het publiek nog in de grote zaal bij Bladecrusher staat. Maar de planning moet door, dus moet de band beginnen. Dat geeft de aanwezige crowdkillers gelukkig alle ruimte om voor het podium helemaal los te gaan, dus voor de fans is dit alleen maar mooi. Dit is ook de laatste hardcore band van de avond, een beter excuus om helemaal los te gaan is er natuurlijk niet. Het kost de band zichtbaar even om in de juiste mood te komen, maar twee nummers later staan ze helemaal aan.
OLTAS
Tot slot de afsluiter van de avond, OLTAS. Inmiddels een gevestigde naam in de Nederlandse Doom metal scene. Ik had ze nog niet eerder live gezien en was vooral benieuwd naar hun live show. Safe to say; aan alles is gedacht. Het is de enige band met een projectie achter zich, en de beelden dragen bij aan de emotionele rollercoaster die de band neerzet. De hele show is goed uitgedacht, zowel qua choreo als opbouw in energie. En ik zei het eerder al in de review; we komen nog even terug op de drummer van Skullscrape. OLTAS heeft sinds een tijdje namelijk een nieuwe drummer, en man man man wat een goeie zet was dat. Hier op het hoofdpodium, op een drumriser, is zij helemaal in haar element en schreeuwt vanachter het drumstel alle teksten mee en spoort mensen aan mee te doen. Sowieso hebben zichtbaar alle bandleden ontzettend veel zin in dit optreden; die glimlach gaat niet meer van hun gezicht. Met recht een waardige afsluiter van een meer dan leuke avond.
Volgend jaar zijn we weer van de partij, jullie ook?
Dank je wel alle bands en de Neushoorn voor een fijn kerstfeest!
Check hier de rest van de foto’s!
