Ah. De Metal Battle. De jaarlijkse strijd waarin bandjes uitvechten wie er de beste metal band van Nederland is. Volledig subjectief natuurlijk zo’n wedstrijd, maar, aan de andere kant, ook een mooie kans om als band gezien te worden door meer mensen dan je eigen vriendenkring. En daarbij; je speelt op toffe podia, het staat meestal goed vol, en als je wint, wordt de wedstrijd alleen maar leuker! Nicky was in in Noord Holland bij de voorronde aanwezig, lees hieronder hoe die battle verliep.
Meer foto’s vind je onder de tekst.
De voorronde van de Metal Battle in Noord Holland is altijd een mooi feestje. Het is altijd druk, soms zelfs uitverkocht (helaas dit jaar net niet), en de kwaliteit is hoog. Niet alleen van de bands overigens. De presentatie van de voorronde is al jaren in de handen van Maarten Hensen, de gitarist van None Shall Fall, en hij doet dat met ontzettend veel charme en enthousiasme. Daarnaast is er een goed gekwalificeerde jury, die daadwerkelijk een gedegen jury rapport met zinnige feedback uitbrengt. Mag ook wel, want de bands die in de voorronde van Noord Holland spelen, zijn de afgelopen drie jaar stuk voor stuk van hele hoge kwaliteit geweest. Het beloofde ook vandaag weer een spannende strijd te worden.
Anomic
De eerste band die het podium betrad was de Amsterdamse (nouja, internationale) deathmetal band Anomic. Anomic bestaat sinds 2023 en speelt death/thrash met behoorlijk wat tech/death invloeden. De band is bezig een album te lanceren en bracht niet zo heel lang geleden de track End The Plague uit via YouTube. De zanger van vanavond kennen we van eerdere voorrondes; Tom speelt ook in Sayas. Anomic heeft twee zangers, want zanger Fadi kan niet altijd aanwezig zijn. Dat Tom zijn rol als frontman serieus neemt blijkt vanaf het eerste moment.
De muziek staat als een huis en wordt overtuigend gebracht. De band heeft echter de pech te moeten beginnen, want ik denk dat als ze aan het einde van de avond hadden gespeeld, dat er veel meer beweging in de zaal zou zitten. Als we de ene na de andere gitaarsolo voorbij horen komen, en drummer Robin weer eens bewijst dat hij zelfs met een handdoek over zijn hoofd de meest zieke drumfills kan spelen, blijkt dat dit vooral een avond van techniek gaat worden.
En, zo blijkt later, met name een avond vol hele goeie drummers. Een cover doet het natuurlijk altijd goed als je nog niet zo bekend bent, en Tombstone zorgt voor goeie interactie met het publiek, zeker als de band voor het einde van de track nog even teruggrijpt naar het groovy stuk.
BIGMOTH
Tijd voor progressievere muziek. Ik wil BigMoth al een keer live zien sinds ik hun single Hazebound hoorde, maar dat was tot nu toe nog niet gelukt. Mede doordat de band behoorlijk lange tijd drummer loos was. Maar, ze zijn weer compleet, en blijkbaar is vandaag een van de eerste gigs met de nieuwe drummer. En zoals ik net al zei; het is echt met recht de avond van de goede drummers. Niet alleen is super duidelijk te zien dat ze er ontzettend veel zin in heeft (constant een glimlach van oor tot oor, contact zoeken met de gitarist en bassist en zeker ook met het publiek), ondanks de hoog technische ingewikkelde muziek komt het over alsof het haar allemaal super makkelijk afgaat.
Dit geldt overigens voor alle muzikanten, inclusief zangeres Zemma. Haar bereik is episch; van hoge cleans tot gritty vocals, en waar nodig de nodige grunts, alles ligt haar goed, en dat zorgt voor een hele gevarieerde sound. Ook deze band is bezig met een album, en het is hoog tijd dat we de rest van de nummers naast Hazebound ook op Spotify kunnen vinden. De Opeth-inspired riffs komen live in ieder geval erg goed tot hun recht.
Traanbaard
Traanbaard wordt door Maarten de Nederlandse Mastodon genoemd, en als enige band met visuals wordt die vergelijking nog passender. De vervreemdende beelden op de achergrond sluiten naadloos aan op de groovy muziek. Ook het gebruik van de backingtrack om het geheel nog meer kracht bij te zetten en voller te doen klinken, werkt goed. En, ook hier een drummer die met alle gemak van de wereld intricate riffs speelt.
Traanbaard heeft duidelijk een grote aanhang in het publiek, en dat kan ook niet anders. De band gaat al een tijdje mee in de scene, en de leden spelen ook in verschillende andere Noord Hollandse bands. Met hun Nederlandstalige muziek en groovy tunes was dit voor mij de meest afwijkende in de line-up maar dat maakte de live-indruk die de mannen achterlieten alleen maar beter. Met een ontzettend dikke live show nog vers in het geheugen heb ik thuis snel De Schaal van Hardheid maar weer eens aangezet.
Javier Valdi
De laatste band van de avond is eigenlijk niet echt een band, maar een solo project. Javier Valdi stond vorig jaar in de finale met Hyla, omdat een van de gitaristen die gig niet kon spelen en hij wel kon invallen. Dat zei toen al iets over zijn skills, en met het uitkomen van zijn solo album Serendipia dit jaar werd duidelijk dat Javier Valdi makkelijk een van de grootste gitaristen van Nederland kan worden, als hij dat niet al is.
De oorspronklijk Spaanse gitarist is afgestudeerd aan het conservatorium van Amsterdam, en neemt voor zijn live set vandaag ook twee retegoeie muzikanten mee. We horen tijdens zijn set dat drummer Leo deze hele set in slechts vier dagen heeft ingestudeerd. Als je weet dat Javier Valdi hoogtechnische instrumentale prog maakt, dan begrijp je hoe knap dat is.
Het is wel dapper, met instrumentale prog, met slechts een gitaar, een bas en een drum op het podium te gaan staan. De show en de set zijn echter tot in de puntjes uitgewerkt, met dan niet echt visuals maar wel het glitchy effect van de albumhoes in de backdrop.
Uiteindelijk na een avond vol techniek en groove, is het aan de jury om te besluiten wie er doorgaat naar de halve finale. Uiteindelijk is de keuze gevallen op BIGMOTH, en die band zien we terug in de Beuk, Barendrecht.
Zie de foto’s hieronder.
