Het wemelt van de kleine festivals in Nederland. In het weekend van 6 september waren er maar liefst 11 festivals op dezelfde dag, en ook dit weekend staat er weer een klein festival op het programma. Pulverizer Metalfest, gehouden in de lokale metalheadquarters van Uden: De Pul. Er staat tegenwoordig regelmatig metal op het programma in Uden, maar een line-up zoals deze zagen we nog niet eerder. Met 9 bands, die elk een half uur speeltijd hebben zonder pauze, beloofd het een pittige avond te worden. Blijft de Pul wel heel? We gaan het zien!
DEEPROOT
DEEPROOT was het afgelopen jaar de verassende nieuwkomer, en zoals het met relatief nieuwe bands gaat, zijn de bandleden nog niet helemaal definitief. De band is al een tijdje drummerloos. Gelukkig wordt die duty vandaag vervuld door de drummer van een van de andere bands: Sapphyr. Een klein voorproefje van de liefde voor de community, het familiegevoel en de samenhorigheid die deze avond centraal lijkt te staan. Waar Stonehenge een familiereünie voor de wat oudere metalhead was, is Pulverizer vanavond vooral een feestje voor de coremunity. Ook Casper van Changing Tides komt nog even meedoen op het podium, want waarom niet. Ondanks de wisseling van bandleden is de band niet gestopt met schrijven van nieuwe muziek; vandaag staat er ook een nieuwe track in de set. ‘Remina’ biedt meer dan genoeg leuks om naar uit te kijken, dus hou de socials van de band in de gaten.
DEEPROOT opent hun set overigens sterk met Shadow, en knalt er in hoog tempo de tracks van hun debuutplaat doorheen. Sten spoort het publiek aan om los te gaan, maar er moet (zo blijkt later) eerst nog wat bier in, voor de sfeer er in komt. De trouwe moshers vooraan doen overigens hard hun best. Aan DEEPROOT ligt het niet; met een strakke show en het meeschreeuw momentje bij Mimic hebben ze er alles aan gedaan om hun half uur goed te vullen. More please!
ENMA
ENMA voelt tussen alle core bands een beetje als een vreemde eend in de bijt. Een beetje zoals kaas in je sushi – wel lekker, maar het hoort eigenlijk niet. De Pul is vanavond opgedeeld in twee zalen, en het helpt de band dat er in de kleine zaal veel minder mensen kunnen. Lekker intiem. Met hun gruny progressive metal is dat denk ik ook een goeie setting voor ENMA. Het is geen muziek om keihard op te moshen of te headbangen, het is vooral luister muziek. Van hun debuutplaat Apathy Awakened uit 2022 horen we als eerste Enigma en daarna de titeltrack van het album, voor we overgaan naar de laatste single van de band, ‘Obsidian’. ENMA live is wat rauwer dan op album, en dat werkt goed voor deze ‘toch net iets zwaardere’ track van de band. Maar het contrast met DEEPROOT hiervoor en Braces hierna is groot. Niet alleen in heftigheid van de muziek, maar ook in de energie van de band op het podium. De zanger en bassist doen hun best een vette show neer te zetten en het publiek te betrekken, maar of het door de ingewikkelde gitaarpartijen komt of gewoon onzekerheid, de rest van de band blijft hierin nog wat achter.
Braces
Van de progressieve tonen van ENMA naar de hardcore van Braces. De crowd is inmiddels warm, en de moshpit komt iets meer op gang. Mag ook wel. De energie op het podium is moeilijk anders te matchen. Want Braces gaat hard. Hun nieuwste album Hostile Territory kwam op 18 september uit. We hadden van dat album al een heel aantal tracks gehoord, en vanavond komen die natuurlijk ook allemaal aan bod. Voor de mensen die deze singles nog niet hadden gehoord; tijdens de track Dog&Bone (die overigens een hele leuke videoclip heeft op YouTube), worden we geïnstrueerd om de tekst mee te kunnen schreeuwen. Daar is eigenlijk geen instructie voor nodig, want ook hier is duidelijk dat mensen de nummers kennen. Het is dan ook vooral een familiefeestje, en zo zien we de zanger van AKUMA even later op het podium springen voor een nummertje. Het is ook het eerste optreden in een rij van 3 voor gitarist Bas. Die staat vanavond met zowel Braces als AKUMA als Changing Tides op het podium. Waarom ook niet.
Inferum
Van hard naar harder, en misschien wel hardst. Ik heb Inferum inmiddels een keer of 3 live gezien en de show van de mannen uit Brabant verbaasd toch elke keer weer. Met hun mix van progressieve deathmetal en groovy, bijna djent riffs, met de nodige breakdowns, voelt aan de ene kant als een vreemde eend in de bijt, en aan de andere kant als super logisch. Want hard is Inferum absoluut. Ze weten ook een interessante show neer te zetten om naar te kijken. De bassist staat als een soort zombie, uitdrukkingsloos voor zich heen te staren. Waar dat bij de ene band betekent dat ze juist GEEN show neerzetten, is het bij Inferum allemaal een act. Op het moment dat er geheadbangt kan worden, gaat hij daar vol in mee, en op het moment dat hij met zijn rug naar het publiek staat om contact te zoeken met de drummer zien we dat hij toch echt een maskertje op heeft. Het draagt bij aan de bijna demonische vibe die de band neerzet op het podium. Ook de frontman lijkt bezeten te zijn; in een constante squat houding krijst hij de ene na de andere lyric eruit. Om vervolgens in een kort praatje met het publiek tussendoor te bewijzen dat ook hij gewoon een maskertje op heeft. Afgelopen weekend kwam ook van Inferum een nieuwe plaat uit, MUSTH. Het stukje atmospheriche instrumental wat ze deze avond tussendoor ten gehore brengen, lijkt regelrecht hiervandaan te komen; er staat een aantal interessante interludes op de plaat. Overigens speelt Inferum vanavond niet alleen maar nieuwe nummers; ook Autophagia van hun vorige album komt aan bod.
Reformist
Het tempo blijft hoog liggen deze avond, en na een rondje headbangen bij Inferum is het bij Reformist dan toch weer tijd voor een mosphitje. Voor het grote podium is daar meer dan genoeg plek voor – het blijft aardig leeg vooraan, terwijl de zaal toch echt goed vol staat. Een paar fanatieke moshers blijft overigens de hele avond goed hun best doen, zo ook bij Reformist. Het optreden van Reformist wordt gestart met een duidelijke boodschap van zanger Freek; hij wil dat iedereen zich veilig voelt, en hij gaat er persoonlijk zorg voor dragen dat dit ook zo blijft. Deze boodschap heeft ongetwijfeld te maken met de geluiden van verschillende festivals afgelopen zomer, waar met name vrouwen niet even goed behandeld zijn door hun mede metalheads. In de metalcore en de hardcore hebben bands vaker een hele positieve en inclusieve boodschap, maar het is mooi deze zo direct van Reformist te horen. Naast deze positieve boodschap is Reformist ook gewoon een hele blije band; we zien dan ook genoeg glimlachen voorbij komen op het podium vanavond.
Ook deze band heeft recent een nieuwe plaat uitgebracht, Voyages. Mental health issues is een van de thema’s op deze plaat, en we horen onder andere de title track en The Rift voorbij komen in de set vandaag. Natuurlijk hoort ook Refraction in het lijstje. Overigens kost het Freek nog steeds wat moeite om de clean stukjes van die plaat meteen goed neer te zetten, maar na een kleine hick-up zijn ook deze partijen krachtig. En over zang gesproken; als Sten ergens is dan kan je er de donder op zeggen dat hij ook even op het podium springt. Het verbaast mij dan ook niets dat hij even het podium opklimt om een nummertje mee te doen. Familie is en blijft familie!
Akuma
En van de ene naar de andere familie. Akuma is een muzikaal collectief, wat steeds uit andere samenwerkingen bestaat. Die zien we dan ook allemaal terugkomen op het podium, en ook hier staat Bas weer op het podium om de gitaarpartijen te verzorgen. Waar het feestje nog los moest komen eerder op de avond, is het feest nu echt begonnen. De kleine zaal is eigenlijk te klein voor deze band. Dat wordt nog eens versterkt door het feit dat ze opblaas zwaardjes hebben meegenomen, wat er voor zorgt dat het binnen no-time een enorme teringbende is in de zaal. De frontman trekt iemand op het podium om hem te laten crowdsurfen, en dat is het startsein voor nog meer chaos, waarin hij zelf ook de pit instapt om mee te doen. Als de Pul ergens door kapot ging vanavond, dan was hier in ieder geval het begin!
In hoog tempo (want het blijft toch maar een half uurtje) knalt AKUMA de tracks van hun debuutalbum Heresy of Horror eruit. Na de opening met I’D Rather Be, volgen onder andere Sin OV en Now Will Pass. En met het uitdelen van de zwaardjes kon natuurlijk maar een track gepaard gaan: Violence with Consent. Het is duidelijk dat AKUMA komt om een feestje te maken, en daar werd gretig gebruik van gemaakt.
Sapphyr
Sapphyr heb ik persoonlijk nog niet eerder live gezien, en ik weet niet precies wat ik bij een show van deze band kan verwachten. Nog meer violence, blijkt. De zanger lijkt zich op het optreden voor te bereiden door zichzelf even boos te maken op het podium. De aggressieve energie zorgt ervoor dat Bombard meteen keihard binnenkomt als ze beginnen. Overigens is ook dit een act, want tussendoor loopt ook hij constant met een glimlach op z’n gezicht en oog en aandacht voor het publiek. Deze band heeft nog maar 4 singles online staan, maar die zijn wel direct keihard opgepakt door allerlei online kanalen. Zo kwam Book of Toth ergens voorbij als zwaarste breakdown riff, and for good meassure.
De band speelt naast Bombard, Basileus Rise, Book of Toth en Sapphire ook nog nummers die niet uitgebracht zijn. Helaas speelt de band met in-ears en heb ik dus geen setlist van vanavond, maar ik heb de hoop dat deze nieuwe tracks ook snel op een nieuwe plaat terecht gaan komen. De zwaardjes die bij Akuma waren uitgedeeld, passen ook prima bij de muziek van Sapphyr – het zorgt in ieder geval voor een gezellig pit waarin dit keer ook een zwaardvecht sessie plaatsvond. En, natuurlijk moet Sten ook hier even het podium betreden!
Changing Tides
Vorige week zagen we Changing Tides al op Wildman Fest, vanavond staan ze in Uden. Deze band gaat hard. Het verbaast me dan ook dat Changing Tides op het kleine podium staat, en niet op het grote podium. Het voordeel daarvan is wel dat het meteen zo vol staat, dat je haast niet meer kan bewegen. De mannen op het podium vinden het duidelijk heerlijk, en staan zelf ook met een big smile te stralen. De zwaardjes van AKUMA zijn nog steeds niet allemaal stuk, en ook bij Changing Tides komen ze weer naar voren. Net als de mensen, die na oproep van zanger Kasper gevraagd worden om te komen stagediven en crowdsurfen. Aan die oproep wordt massaal gehoor gegeven, en de ene na de andere crowdsurfer wordt de zaal uitgetilt. Dat zorgt ook meteen weer voor iets meer ruimte in de pit; handig! Overigens roept de bassist een paar nummer in hun set ‘Ik weet dat je nu niet meer met het OV naar huis kunt als je hier nog staat, dus je kan net zo goed helemaal los gaan’ (of iets in die trant). De band heeft er zelf duidelijk heel veel zin in, en het publiek net zo.
Changing Tides kwam eind vorig jaar met hun album Amidst the Gray, en zit nog midden in de promotie voor die plaat. Natuurlijk horen we vandaag ook Nihilist, maar verder zijn het vooral nummers van de laatste plaat. Op die plaat stond ook een aantal features van andere muzikanten, onder andere Adam on Earth. Die is vanavond niet aanwezig, maar er zijn genoeg andere metalcollega’s die deze rol goed kunnen vervullen. Freek van Reformist bijvoorbeeld, maar ook de zanger van Akuma komt nog even zijn muzikale krachten laten horen. Ook wordt de mic aan een paar fans gegeven, die hier dankbaar (en voor ons gelukkig talentvol) gehoor aan geven. Again; Een grote familie!
Torn From Oblivion
Na de chaos van Changing Tides, die de kleine zaal van de Pul letterlijk op z’n kop hebben gezet, zijn we aangekomen bij de laatste band van de avond. Ook Torn From Oblivion bracht dit jaar een EP uit. Transcend kwam uit in Maart, en alle nummers van deze plaat komen vanavond ook aan bod. Er staan echter nog twee andere tracks op de setlist vanavond die me niet direct bekend voorkomen, dus of die nou heel oud zijn of juist heel nieuw durf ik niet te zeggen.
Josh (van Sugar Spine) en Mees hebben al vaker samengewerkt, dus het is geen verassing dat Josh nog even mee komt doen tijdens de set van Torn. Met een moe, maar voldaan gevoel gaan wij ondertussen beginnen aan onze tocht naar huis. Met de auto gelukkig, want Changing Tides had gelijk. Uden is tof, de avond was geweldig, maar het is nog wel een best eindje terug naar Noord-Holland! Toch jammer om te zien dat de metalscene in Brabant zoveel levendiger is dan hier!
Check hieronder de foto’s
