Zaterdag 27 september was het weer zover: de tweede editie van RebellionFest knalde door de Groote Weiver in Wormerveer. Deze plek, met z’n heerlijke DIY-vibe, is de laatste tijd een serieuze hotspot voor metal. En terecht! Voor de Zaanse locals van Arising Rebellion was dit een thuiswedstrijd, en wat voor één. De band presenteerde op deze volle festivaldag hun langverwachte debuutalbum: This World is Dying. Met maar liefst zeven bands op de poster was het een dag om bij te schrijven. Wij waren erbij!
Scroll naar beneden voor de foto’s en de kleine aftermovie
Funeral Whore: Te laat, maar lekker lomp
Helaas, de eerste band moest onverwachts afhaken, dus het feest begon iets later. Met de zon op je gezicht en de vuurkorf aan bij de Groote Weiver, klagen we niet. De sfeer was er hoe dan ook.
Funeral Whore knalde er vervolgens in met pure, oldschool deathmetal. Deze lokale helden, bekend van hun laatste plaat “The Crystal Lake Massacres” (check ‘m op Bandcamp, want Spotify-loos!), openden met een epische, feedback-gevulde soundscape. Daarna doken ze in diepe, trage riffs. De frontman probeerde nog wat beweging te forceren in de vroege middag, zelfs door met z’n gitaar de zaal in te gaan, maar helaas: de pit bleef even uit.
Kleine domper: ze speelden een kwartier te lang door! Dit zorgde voor een domino-effect op de rest van de planning… Met ‘Swing of the Axe’ namen ze afscheid, en wij namen nog maar een biertje.
ONKT: De salty metal-machine
Tijd voor ONKT. Het beste optreden dat ik de afgelopen tijd van ze heb gezien! Ze waren strak en de energie op het podium was top. De vibe op het podium was ook duidelijk een stuk relaxter dan de laatste paar keer. Persoonlijk waren we blij dat de band dit optreden wel door liet gaan. Want helaas, drummer Michiel was ziek. Gelukkig nam een drumcomputer de honneurs waar. Daarnaast heeft de band al een tijdje geen vaste zanger. Vandaag sprong een invaller bij.
De inval zanger maakte het nogmaals duidelijk op het podium: ONKT is nog steeds op zoek naar een frontman, want hij wil het niet blijven doen. Zonde! Zijn vocals waren technisch heel goed en zijn energie paste perfect. Meerdere mensen in het publiek waren het er na afloop over eens. Wie weet bedenkt hij zich nog!
ONKT was overigens duidelijk niet blij dat Funeral Whore was uitgelopen en ze daarom hun set moesten inkorten. Gelukkig was er nog tijd voor een knallende Meshuggah-cover. Nieuwe muziek van deze mannen is wel welkom, want het laatste album kwam alweer uit 2022.
Deeproot: Deathcore in de Zaanstreek
De set van DEEPROOT was bekend terrein: krakers als ‘Gemini’, ‘Mimic’ en ‘Black Wall Protocol’ kwamen voorbij, plus hun nog-niet-uitgebrachte nieuwe track. Het geluid was super dik – het voordeel van alles digitaal meenemen. Met zo’n sound moet er gepit worden! En jawel, een kleine moshpit was geboren.
Hoewel ze uit Haarlem komen, voelde het voor frontman Sten als een thuisshow, want hij is van origine Zaanstreeks. DEEPROOT’s harde Deathcore was een beetje de vreemde eend in deze line-up (veel death, thrash en groove), maar een diverse line-up zorgt voor afwisseling, wat ik zeker waardeer. Logisch dat de zaal even wat leger was; niet iedereen is fan van Deathcore. Ondanks dat ze qua sound goed aansluiten bij de afsluitende band van de avond, Man as Plague. Misschien had een wisseling in het programma beter gepast – maar er waren nog genoeg mensen om er een feest van te maken.
Deathmoth: Nieuw, sneller en zelfverzekerd
Waar DEEPROOT het bekende speelde, gooide Deathmoth de nieuwe nummers erin. En ze zijn nog sneller, nog lomper! Het is tof om te zien dat de band steeds meer stage presence heeft. Bassiste Kirsten straalde van zelfvertrouwen! Over zelfvertrouwen gesproken; kudo’s voor het glorious headbanghaar van de frontman.
Tijdens de aankondiging van ‘Brutality Resolved’ werd de aanstaande nieuwe EP beloofd. De track was nog wat slordig, maar dat komt vast goed. ‘Necrosis’ liet daarentegen horen hoe de band gegroeid is: een stuk technischer, een lekkere mainriff, en gitariste Ingeborg die liet horen wat ze in huis heeft. Deathmoth is gegroeid!
Arising Rebellion: De ‘Tering Vette’ Main Act
Dit was waar iedereen voor kwam. Toen de Arising Rebellion het podium opkwam, was de zaal zó vol dat je er bijna niet meer in kon. En terecht, wan het was echt een hele dikke show. Het geluid was perfect, de gitaarsolo’s loeihard en helder. De energie en power spatten ervan af.
Eerlijk is eerlijk: live is de band nog vetter dan op hun album. Hun energie komt op het podium pas écht tot zijn recht, en dat bewezen ze vanavond dubbel en dwars. Het hele debuutalbum, This World is Dying, werd integraal gespeeld. Wat een show!
Oude Mannen DJ Team
Het oude-mannen-DJ-team draaide tussendoor in het cafe de leukste plaatjes aan elkaar. Voor de mensen die wel eens bij Haltpop zijn geweest zijn ze geen onbekenden; voor de mensen die tegenwoordig naar Live&Puur op Kink Distortion luisteren ook niet! De radioshow Live&Puur wordt opgenomen in Jottem, een oefenruimte complex vlak bij de Groote Weiver, dus ook voor hen is dit een thuisshow. De gezellige sfeer van de zaal zet zich onder hun leiding tot in de late uurtjes voort in het cafe.
Degenerate: Technisch, maar mist de punch
Na zo’n main act wordt het lastig. Degenerate begon hobbelig door technische problemen, maar toen die eenmaal waren opgelost, kwam de band beter uit de verf. Veel technische stukken, tapping stukjes en solo’s. Het klonk goed, maar miste de punch in vergelijking met Arising Rebellion.
Veel mensen waren na de hoofdact al vertrokken; er stond nog maar een derde van het publiek. Het gitaargeluid was heel vet, maar de overgangen kwamen net iets te abrupt. Ook deze band heeft recent een album uitgebracht. “Rituals of Rage” kwam uit in mei van dit jaar, en de band speelde met name tracks van dit laatste album.
Man as Plague: Feestje voor de diehards
Man as Plague sloot de avond af, voor een kleinere maar dedicated groep. Voor deze band maakt dat niet uit; waar ze ook staan, ze maken er een feestje van! De microfoon werd regelmatig aan het publiek doorgegeven, want publieksinteractie is bij hen de norm. En natuurlijk klonk hun grote hit ‘Portal’. No Rest, No Sleep!
Gelukkig zit de track Mnemosyne (daar is je galgje woord voor de volgende keer) ook in de setlist, net als Sisyphus een van mijn persoonlijke favorieten. Over evil tracks gesproken…
Met de riffs van Man as Plague nog in mijn oren, was het tijd om naar huis te gaan. RebellionFest 205 was meer dan geslaagd, met een enorme opkomst! Het festival wordt langzaam een begrip in de Zaanstreek, maar de grootste winnaar is Arising Rebellion – zij hebben zichzelf definitief op de kaart gezet!Nog niet geluisterd naar hun debuut? This World is Dying check je hieronder!
Check hier de foto’s
