Eternal Misery

Elias begon zijn muzikale journey met DIAICE, een project dat diep geworteld was in depressieve, suïcidale black metal. In die beginfase draaide alles om rauwe emotie en zwaarte. Naarmate Diaice zich ontwikkelde, sloeg de sound een andere richting in en verschoof het naar MySpace-era metalcore, met meer focus op breakdowns en strakke structuren.

Tegelijkertijd startte Elias een soloproject: Eternal Misery. Dit werd een plek waar hij zonder grenzen de donkerste en meest persoonlijke kanten van zijn muziek kon verkennen.

Toen Diaice stopte, ging alle aandacht naar Eternal Misery. Wat begon als een uitlaatklep groeide uit tot een eigen wereld, vooral gevormd door atmosferische black metal, maar met invloeden uit DSBM, blackgaze en post-metal. De nummers zijn lang en meeslepend, opgebouwd uit lagen van geluid en melancholische melodieën, soms doorbroken met hardere stukken die extra spanning en contrast brengen.

Eternal Misery voelt als een doorlopend proces. Het is geen vaststaand geluid, maar een evoluerende expressie van isolatie, eerlijkheid en alles wat daarbij komt kijken.