De mannen van Braincasket stonden eerder op Stonehenge, en gaan in November dit jaar op tour naar Japan. We spraken ze kort over hun muziek en hun ervaring op het podium. Check het interview op Youtube, of lees de korte versie op de site.
Hoe was het optreden net op Stonehenge?
Het was erg warm in de zon, maar het was wel geweldig met een goede sfeer en veel mensen voor het podium. Het was wel erg vroeg om te spelen. Dit is inmiddels onze derde keer op Stonehenge; in 2017 speelden we hier ook al, en in 2011 zelfs nog op het oude podium. Dat was toen ook erg mooi, en dit was al met al een hele mooie ervaring.
Jullie hebben ook wat nieuwe nummers gespeeld.
Klopt, we hebben vier nieuwe nummers gespeeld. Eentje daarvan is al wat bekender, en Mouthless is ook een nieuw nummer. Daarnaast speelden we Rectal Semen Sewage wat een beetje poëtisch aangekleed is – het natuurlijk wel rijmen en dichten. Ik schrijf de meeste teksten daarvoor.
Volgens mij nemen jullie de band zelf niet heel serieus?
Jawel hoor, we werken er hartstikke hard voor! Maar je moet jezelf inderdaad niet al te serieus nemen met de aankondigingen. De muziek zelf is heel serieus, maar de presentatie bevat veel humor en zelfspot. We zitten wat dat betreft een beetje tegen de grens aan. De muziek moet goed zijn, maar het met elkaar zijn en plezier hebben is minstens zo belangrijk. Als het een verplichting wordt, is het niet leuk meer. Die passie straal je ook uit op het podium, en dat merk je in de wisselwerking met het publiek.
Jullie gaan binnenkort op tour naar Japan.
Klopt, we gaan in november naar Japan! We vliegen op 11 november daartoe en komen 23 november weer terug, en we gaan daar optreden. Ik vind het vooral vet om Tokyo te zien; we starten weliswaar een stukje noorderlijker van Tokyo, maar we gaan zeker wat van het land bekijken. Bandmaatje Wietse heeft dit via via geregeld dankzij wat connecties. Na twee jaar voorbereiden is het rondgekomen, en we kijken er enorm naar uit. Ook de band Mine My Mind gaat die kant op en pakt er nog wat extra landen bij, dus we gaan er een mooi feestje van maken.
Hoe bepalen jullie welke nummers je in de setlist zet voor zo'n tour?
Voor een tour als in Japan focussen we vooral op de nieuwe nummers en wat we zelf heel leuk vinden om te spelen. Soms spelen we ook oudere nummers, maar nummers van heel lang geleden – we bestaan tenslotte al sinds 1990 – slaan we vaak over.
Wat vind je zelf het leukste nummer om live te spelen?
Ik vind de nieuwe nummers die we net hebben gespeeld erg vet. Er zit een heel vet, dreunend intro in die lekker wegspeelt.
Stel dat jullie op het podium van instrument zouden wisselen om een zo groot mogelijke teringzooi te maken, met wie zou je dan wisselen?
Met de drummer! Die drummer is vrij inspiratieloos en doet elke keer hetzelfde, hoewel hij wel strak is. Het is wel handig, want dan heb ik meteen een lekker slachtoffer om tegen te schelden. De muziek is bij ons heel passief-agressief, dus het moet wel strak blijven lopen. Met de andere instrumenten zou ik het waarschijnlijk direct helemaal verneuken.
Wat was het eerste metalshirt dat je ooit kocht?
Dat is al even geleden. Ik kwam destijds via de grunge in de metal terecht, en mijn eerste shirt was denk ik van Metallica, van de cd And Justice for All. Die vond ik destijds erg vet. Ik luisterde vroeger ook veel naar Therapy, daar had ik ook een shirt van, en later volgden klassieke t-shirts van Slayer en Metallica.
Heb je tot slot nog een guilty pleasure die je in de auto luistert?
Mr. Brightside van The Killers! Dat vind ik erg fijn. Ik heb geen auto en ga altijd op de fiets, dus ik zet het hard aan voor de mensen die langs fietsen.
