De mannen van God Dethroned stonden aan het begin van de Nederlandse Deathmetal scene, en hebben ontzettend veel invloed gehad op het genre, zowel binnen- als buiten Nederland. Wij spraken frontman Henri na hun optreden op Stonehenge dit jaar over hun carriere en wat er nog aan zit te komen. Check het hele interview op Youtube, of lees de verkorte versie hieronder.
Hoe was het optreden op Stonehenge?
Ik vond het optreden wel goed, maar het geluid op het podium was erg slecht. Ondanks dat hebben we wel heel goed gespeeld en het geluid voor het podium was prima. Er gebeurde iets geks op het podium; er was ontzettend veel galm. Het was daardoor moeilijk concentreren, maar als je de nummers goed kent, dan gaat het wel goed.
Elke show is voor ons belangrijk, het maakt niet uit waar het is. Of het nu een grote zaal is, een kleine zaal, een groot festival of een klein festival. We doen altijd ons best om een goede show neer te zetten. Alleen dit is wel extra spannend omdat er heel veel bekenden zijn. In het buitenland zijn er minder bekenden, dus daar voel ik me meestal vrijer op het podium dan in Nederland.
Jullie spelen komend jaar een speciale show tijdens Into the Grave zag ik voorbij komen.
Volgend jaar is het 30 jaar geleden dat The Grand Grimoire uitkwam, ons eerste album voor Metal Blade. We hebben een aantal speciale shows waar we dat hele album gaan spelen. Dat wordt een hele kunst, want er zijn nummers bij die we nog nooit live hebben gespeeld. Volgens mij is er één nummer dat erop staat dat we nog nooit live hebben gespeeld en ik heb geen flauw idee hoe we dat live gaan aanpakken, maar we gaan het zien. Het is wel een van onze meest succesvolle albums en een van onze doorbraken geweest. Omdat het album dan 30 jaar oud is, betekent het ook dat heel veel mensen uit het publiek niet eens geboren waren toen het album uitkwam. Aan de andere kant zijn er ook mensen bij die het album natuurlijk heel perfect kennen, dus het is een mooie uitdaging.
Wat is er veranderd in de metalscene sinds toen?
Na die tijd werd black metal steeds populairder en later hoorde je natuurlijk veel metalcore. Dus de death metal scene zoals die vroeger was, is een beetje verouderd, maar we mogen nog steeds meedoen. We worden nog steeds gevraagd en toeren over de hele wereld, dus daar ben ik hartstikke tevreden mee. Het gaat altijd in golven met betere en slechte tijden, maar het blijft altijd bestaan. Wij horen bij de eerste lichting death metalbands en hebben wel iets bijgedragen aan de historie van de deathmetal, wat ons genoeg bestaansrecht geeft.
Hoe ervaren jullie het succes in het buitenland vergeleken met Nederland?
Wij hebben buiten Nederland veel meer succes dan binnen Nederland. Wij zijn in Nederland altijd een beetje het ondergeschoven kindje gebleven, maar dat geeft niet. In het buitenland worden we heel goed ontvangen. Sowieso is de metalscene buiten Nederland groter dan in Nederland, en buiten Nederland speelt niet iedereen in een band zoals in Nederland wel het geval is.
Hoe bepalen jullie welke nummers er in de setlist komen?
Dat gaat meestal vanzelf. Er zijn nummers bij die zijn nooit uit de setlist geweest of misschien één of twee keer. Aan de andere kant zijn er nummers die gewoon nooit in de setlist komen. Op een gegeven moment merk je wel wat mensen mooi vinden en wat niet. Hoe ouder je band wordt, hoe moeilijker het wordt om nieuwe nummers te blijven spelen, omdat mensen altijd het oude werk willen horen. Dat ga je dan ook doen, want dat is wat ze kennen. Dat betekent dat je van een nieuw album meestal één of twee nummers speelt, en in het begin wat meer. Het heeft een beetje een Iron Maiden-effect: er is een nieuwe tour en een nieuw album om te promoten, maar iedereen in het publiek wil het oude werk horen.
Wat is de grootste show die jullie ooit hebben gespeeld?
Ik denk de grote festivalshows zoals Dynamo, Wacken en Graspop, waar we meerdere keren hebben gespeeld. Onlangs hebben we ook op Maryland Deathfest gespeeld. Als oudere band is het soms wel een moeilijke balans om mee te mogen blijven doen, omdat festivals op een bepaalde momenten toch willen shiften naar nieuwe of grotere bands. Maar we worden nog steeds gevraagd voor grote en kleine festivals, en ik maak me er niet meer druk om. Soms spelen wij op tour in een afgetrapt kraakpand voor 200 man dat helemaal vol is en waar iedereen als een gek tekeergaat, en dat is fantastisch om te doen. Het gaat om het gevoel van het moment, of het nu een groot festival is of een kleine clubshow.
Heb je zelf een favoriet nummer om live te spelen?
Ja, meer dan één: Vampiria, Born in Blood en Nihilism. Van elk album heb ik wel een nummer dat ik heel mooi vind om te spelen. Gelukkig zijn dat vaak ook de nummers die het publiek erg waardeert.
Waar kijk je het meest naar uit met God Dethroned in de aankomende periode?
Zo veel mogelijk shows spelen, maar ook weer in Zuid-Amerika toeren. Zuid-Amerika is zo'n grote, opkomende markt waar je voor allemaal jonge mensen speelt; dat is een nieuwe scene en echt te gek. We hebben daar nu twee keer getoerd en het is fantastisch. Als we in Colombia of Ecuador komen, breken ze de tent af en blijft er na afloop weinig over. Dat is echt geweldig.
