Wie wil dat nou niet: spelen op een van de grotere metalcore/punkfestivals van Nederland. Bij Guts and Glory strijden de bands voor een plekje op Jera On Air. Van de 170 aanmeldingen zijn er vijf gekozen die vanavond laten zien of ze goed genoeg zijn voor het festival. Ik dacht altijd dat dit een wedstrijd was voor Nederlandse bands, maar het is erg internationaal vanavond. Er staan namelijk meerdere internationale acts op het programma in poppodium Dynamo in Eindhoven.
Summerintibet
De avond werd geopend door de ska punk reggae band Summerintibet uit het Belgische Gent. Hierdoor stond het podium in de basement van Dynamo wel vol met instrumenten en mensen. Met nummers zoals ‘Gladiator’ en ‘Razorblades For Breakfast’ maakten ze er een vrolijk en gezellig feest van.
De gezellige sfeer op het podium bood tijdens de set genoeg ruimte voor solo's voor de drummer en de toetsenist. Hoewel het allemaal heel ska en pop punk lijkt, zit er ook genoeg geschreeuw in de set. De zanger gaat bij elk nummer helemaal los en dikt de feestsfeer extra aan. Bij een ska band mag de trombone natuurlijk niet ontbreken en bij een van de laatste nummers ging de gitarist daarmee aan de slag. Als de band een nummer doet voor de ‘ladies’ en vroeg of die in de zaal zijn, kregen ze geen reactie.
Het is duidelijk nog inkomen voor de zaal, maar een aantal mensen ging goed los. Bij het laatste nummer ging de band nog even vol gas met de ska en was er nog een kleine moshpit op het eind. Wat wel heel lullig voelde was dat het licht uitviel bij het laatste nummer. Ondanks deze pech was het geen slechte set. De zaal is in ieder geval een beetje opgewarmd.
DARKK
De tweede band van deze avond was de metalcoreband DARKK uit Aachen. Deze vierkoppige formatie had een stuk minder spullen en plek nodig op het podium, dus het zag er gelijk een stuk rustiger uit. De set opende met een beat die mij deed denken aan de oude Tron-film. Daarna begon het echte typische metalcore werk.
De band zette gelijk goed in met een paar stevige metalcore nummers. De zware breakdowns, melodische leadpartijen, catchy grooves en harde vocals waren allemaal van hoge kwaliteit. Ook speelde ze het wat rustigere nummer ‘Home’, maar veel tapstukken op gitaar en een dikke breakdown heeft. Bij ‘The Damage’ lieten ze de zaal meezingen met het refrein. Maar zoals bij veel kleinere bands, waren er weinig mensen die de lyrics kenden en werd er weinig meegezongen.
Bij het laatste nummer haalden ze er nog alles uit wat er in hun zat met een smerige breakdown en sprong de gitarist ook nog even de pit in. Dat was ook wel te verwachten, want de gitarist deed het grootste deel van de crowd interaction. Hierdoor viel de rest van de band wel wat weg. Hun set was erg gelikt qua geluid en het is zeker een band die past bij Jera On Air, maar misschien was het net te goed gemaakt. Ik weet niet of je het Duitse blad Popcorn nog kent? Maar zo voelde het een beetje aan. Iets te gelikt, perfect en gemaakt.
Even if we lose
De volgende band heeft een Nederlandse tint. Even If We Lose is misschien wel Duits maar is wel based in Nederland. Hun debuut-EP van de post-metalband kwam vorig jaar 25 september uit en ze zijn er klaar voor om deze aan Nederland te laten horen. Gewapend met drie quad cortexen kwam de band het podium op. Hun EP heeft maar vier nummers, dus alle vier werden ook gespeeld. De band was vanavond met vijf leden. Dat viel op omdat ze normaal maar met vier zijn. Na even goed kijken was dat niemand minder dan Javier Valdi. Hij speelde vorig jaar ook mee met Hyla in de finale van de Metal Battle.
De set opende met ‘Tuari’ wat gelijk de doomy en emotionele sfeer zette voor de rest van de set. De zanger introduceerde de show met het feit dat dit nog maar hun tweede show is. Maar met de energie die de band al in het eerste nummer gaf, hebben ze zeker met eerdere projecten al podiumervaring opgebouwd. De zanger sprong heen en weer en was erg energiek, wat voelde als een groot contrast met de trage en doomy riffs. Ook sprongen de zanger en de bassist tijdens het nummer nog even het publiek in om een moshpit te starten. Tijdens ‘Marching Blue Giants’ merkte je dat de zaal in een flow kwam. De hele zaal was gefocust op de band en headbangde mee op de vibe.
Bij het nummer ‘Xenos’ probeerde een crowdsurfer richting het podium te gaan. Met de nadruk op proberen want na drie pogingen gaf hij het op. De emotionele vibe van de nummers hield de hele zaal in zijn greep. De band brak ook letterlijk de zaal af toen de zanger de micstand uit elkaar trok. Dit maakte wel wat show, maar ik miste echt de interactie met het publiek. Ik vraag me ook af of deze band niet beter op Roadburn kan spelen, maar dit was een erg goede show.
Tackle
Het zal een flinke reis zijn geweest voor de Kopenhaagse band Tackle, maar de melodic hardcore band staat er. De amps zijn weer aangesloten voor wat ouderwets hardcore geweld. Ook deze band gebruikt een backing track als intro, namelijk die van de Terminator-films. Daarna barstte de band los met two-stepriffs van het nummer ‘On The Ropes’. Voor mijn gevoel was ik gelijk weer terug in 2004 want het nummer had zo in Burnout 3: Takedown kunnen zitten.
De bassist nam ook zijn ruimte om er hier en daar een leuke lick in te gooien. De zaal schiet gelijk aan en de crowdsurfers doen weer een poging. Ook bij deze band sprong de zanger de zaal in om een moshpit te maken. Met hun snelle punkriffs lieten ze zien dat dit weer een heel ander genre was dan de voorgaande bands. De zanger wisselde gemakkelijk af tussen de verschillende vocal stijlen, maar ze waren niet altijd even goed te verstaan. Bij hun debuutsingle ‘Enough Is Enough’ geven ze alles wat ze hebben en tijdens de breakdown gaat de zaal los.
Na een aantal shout-outs sluiten ze de setlist af met het nummer ‘Nok Er Nok’ waar ze nog even alles afbreken. Het was een leuke chaos met crowdsurfers, circlepits en moshpits. De band zou een goede toevoeging zijn aan de Jera On Air line-up, maar er moest nog één artiest spelen vanavond.
Eelco
De pauze tussen Tackle en Eelco duurde wat langer en toen ik daarna de zaal weer inliep, snapte ik waarom. Alle versterkers moesten plaats maken voor een tafel met een DJ-set. Die tafel was zo groot dat de microfoons van de backing vocalisten erg in de hoek waren gedrukt. De zaal stond flink vol met ‘vers bloed’. Veel mensen die er stonden had ik de rest van de avond nog niet gezien. Zij waren speciaal voor de enige volledig Nederlandse act op het programma gekomen.
De show opende met het energieke drum and bass-achtige nummer ‘Maskerade’. Alle mensen die vers binnen waren gingen gelijk los met moshpits en crowdsurfen. Bij het tweede nummer ‘Down For Anything’ gaf Eelco aan dat hij zich niet aan één genre houdt en dat we dus alles konden verwachten deze avond. Dit was dan ook een catchy pop-punk nummer. Ook zong de hele zaal het hele nummer mee. Ook kwamen er nog post-hardcore en punk elementen langs in het nummer ‘idfc’ waar nog flink in werd geschreeuwd.
De set werd steeds zwaarder en zwaarder nummers zoals ‘Loop Fucking Door’ en ‘(nu)’ met een flinke wall of death. Als kers op de taart zaten er in ‘(nu)’ ook nog zieke EDM/dubstep breakdown. In de set zaten ook nog wat leuke knipoogjes naar bijvoorbeeld Lingo en een cover van de intro van de Nickelodeon serie “My Life As A Teenage Robot”.
Eelco heeft tijdens de set laten zien dat hij van alle markten thuis is en er een goed feestje van kan maken. Maar telt dit feestje ook als hij een groot deel van zijn fanbase heeft meegenomen? Gelukkig hoef ik de keuze niet te maken voor de winnaar van de avond, maar ik zou het niet gek vinden als Eelco het zou winnen.
And the winner is…….
Als de fans van de laatste act al spellend de naam Eelco door de zaal roepen, was het tijd voor de bekendmaking van de winnaars. Na een korte toespraak van de host van de avond, kwam de organisator van Jera On Air op het podium en sprak de zaal toe. Samen met de jury hebben ze alle artiesten van vanavond beoordeeld. Het was een lastige keuze door de verschillende genres die op het programma stonden. Kiezen tussen Ska/punk, Metalcore, Post-metal, melodic hardcore en het genre loze Eelco die allemaal een goede set hadden gespeeld, leek mij ook erg lastig.
Helaas kan er maar één de winnaar zijn en dat was niemand minder dan Even If We Lose! Hun emotionele set en stageperformance waren toch het beste van de avond. Zij staan zaterdag 27 juni op de Buzzard stage bij Jera on Air. De overige winnaars kregen vrijkaarten voor het festival. Ook gaf de organisator van Jera On Air aan dat ze de andere artiesten ‘niet zouden vergeten’ als ze nog plek in de planning hadden. Dus wie weet zie je een van de andere bands ook nog op Jera on Air langs komen.
Wil je de band ook graag live zien? Regel dan snel je kaarten! Er zijn er namelijk nog maar weinig over.
