Heet, heter, heetst. Iedereen die je tegenkomt heeft het er over, alle bands zeggen het vanaf het podium, en wij ervaren het zelf ook als onze telefoon tijdens een Instagram live video met Even If We Lose uitvalt vanwege de hitte; het is warm. Gelukkig heeft de organisatie zoveel mogelijk maatregelen genomen om de hitte dragelijk te maken voor iedereen. De bierinkomsten dit jaar zullen een stuk lager uitvallen dan vorige jaren, maar dat mag de pret niet drukken. Tijd voor een feestje!
Meer foto's zien? Of jezelf terug zien op foto? Check de Gallery. (Mis je foto's, stuur ons een berichtje - we hebben niet alles geplaatst!)
Decapitated
Ons festival start dit jaar met Decapitated. Een bijzondere keuze voor dit festival, wat normaal gesproken met name punk, hardcore en metalcore bands programmeert en dat zelfs in de tagline heeft staan. Vinden wij niet erg, een beetje afwisseling is juist leuk en Decapitated vinden we vet. Helaas voor de band moet het publiek nog binnenkomen en staat de tent nog niet helemaal vol. De aanwezige mensen doen voorzichtig een poging tot een moshje in de hitte, maar hoe hard de band ook zn best doet, het komt nog niet echt los. Aan de setlist ligt het niet; met de Blasphemous Psalm laat Decapitated meteen zien niet zo'n hele vreemde eend in de bijt te zijn, en riff heavy up-tempo tracks als Kill the Cult hebben ergens toch nog wel wat hardcore invloed.
Wargasm
Bij Wargasm zit er denk ik iets meer bier in, en hebben de mensen de sponzen bij de barrier ontdekt, waardoor er een stuk meer beweging ontstaat in de tent. De energieke band uit de UK heeft zelf voor de gelegenheid hun badpak maar aangetrokken om met zo min mogelijk kleding op het podium te kunnen staan. Van het begin tot eind staan ze zelf ook springend op het podium, en het publiek volgt het goede voorbeeld. Het is de eerste bands waarbij ik van achter in de tent iedereen zie meedoen. Het is met recht feest; de zanger en de gitarist crowdsurfen nog even over de menigte; waarbij kudo's voor de gitarist die zijn gitaar partijen door de roadie laat overnemen.
Bury Tomorrow
Met Choke als binnenkomer knalt Bury Tomorrow in hoog tempo er een keiharde set doorheen, maar deze mannen hebben meer missie dan alleen maar moshpits vragen en riffjes rammen. Bury Tomorrow is vandaag de enige band die openlijk praat over mental health issues. Waar we twee jaar geleden de ene na de andere preek hoorden over goed voor elkaar zorgen en het feit dat de metalcommunity zo tollerant en inclusief is, horen we dit verhaal vandaag alleen van Bury Tomorrow. We are one and we are human, aldus de frontman. Helemaal eens, alhoewel het een mooi contrast is met everbody move, go kill your friends (also, aldus de zanger) . Het publiek geeft er graag gehoor aan - als je de set begint met Choke staat iedereen op scherp, om vervolgens keihard verder te gaan met Abandon Us en Canibal. En alsof het nog niet heet genoeg is, besluit de band om toch ook maar gewoon pyro te gebruiken; tja, What if I Burn? Die sunburn heb je toch al, dus een beetje vuur kan geen kwaad.
Cold Grip
Wij vertrekken ondertussen naar de Quail stage voor het optreden van de Nederlandse band Cold Grip. De Quail stage an sich is een beleving. De vorige keer (twee jaar geleden) dat ik op Jera was bestond het concept nog niet. Voor de mensen die net als ik niet weten wat er in de Quail gebeurt; totale chaos is een mooie omschrijving. Via een Silent Disco setup worden drie kanalen tegelijk bediend; een DJ set, een live act en afwisselend een DJ set of een Video. Dat betekent dat je dus een act kan zien rappen op het podium, maar vervolgens om je heen kijkt en mensen keihard Wonderwall hoort meeschreeuwen. Of een polonaise doen terwijl ColdGrip het podium opbouwt. Het werkt wel goed, deze setup, maar ik kan me voorstellen dat het voor de band heel raar is om je publiek met totaal iets anders bezig te zien.
Cold Grip probeert ondanks dat toch alles te geven, en speelt vooral muziek van hun EP Ego Death die vorig jaar verscheen. Er wordt ook met koptelefoon op gewoon gemoshed, al is het wat voorzichtig omdat de helft van het publiek nog in het Wonderwall uurtje zit. Coldgrip is ook in deze setting rauw en puur, en weet steeds meer publiek voor zich te winnen.
Trivium
Tegen de tijd dat Trivium begint heeft iedereen er zin in en ondanks dat het nog steeds bijna 40 graden is in de tenten, wordt er volop meegedaan en gemosht. Matt heeft z'n best gedaan een paar woorden Nederlands te leren en komt het podium op met 'Hoe gaat het, wij zijn Trivium'. Dit is ook typisch zo'n band die altijd leuk is om te zien, omdat ze er zelf zoveel lol in hebben. Matt die constant met een big smile op het podium staat en zijn tong vaker buiten dan in z'n mond heeft. Ze spelen vooral veel oudere nummers in de set vandaag, en hinten vast dat er nieuwe muziek aan zit te komen. Als dat ook , in de woorden van Matt 'springen, springen' wordt kunnen wij niet wachten.
Rise Against
Rise Against heeft de partyvibes meegenomen en start met Re-education's "We sweat all day for you". Ik kan me voorstellen dat het in de backstage minstens net zo warm is als op het podium, en ondanks dat staat de band met big smiles en een strakke set vol energie op het podium. Voor mij is dit echt een trip down memory lane met Sattelite en Prayer of the Refugee in de setlist. De crowdsurfers kwamen af en aan en het was hard werken voor de mannen van de vangploeg; een teken van een mooie set dus.
Architects
Tijd voor de afsluiter van de vrijdag: Architects. Na wat negatieve geluiden over de clean vocals tijdens hun show op Graspop van meerdere mensen gehoord te hebben ging ik er een beetje voorzichtig in. Gelukkig bewijst Architects maar weer eens dat je vooral lekker je eigen mening moet vormen; hoewel het zeker niet de beste cleans van het festival zijn, staat hun optreden wel echt als een huis. Het is misschien ook een smaak kwestie; ik ben gewoon fan van goeie clean vocals. En, fair, Blackhole was absoluut niet hetzelfde deze set dan op album. Het overmatige schreeuwen daargelaten - het was wel een set met classics die er in hoog tempo doorheen gingen en retestrak werden gespeeld; toch alleen maar liefde voor Architects.
