Op dinsdag 14 april stond de Tilburgse band Noctambulist in de Little Devil voor de vinyl release show van hun debuutalbum Elegieën. Hoewel de plaat al in 2021 verscheen, kreeg deze nu pas een fysieke uitgave.
Noctambulist bestaat uit een opvallende bezetting van vier gitaristen en een drummer: Stef Heesakkers, Tristan Tabbers, Jesper de Kruyff en Sam van de Leur, met Mitchell Scheerder op drums. Jesper neemt naast gitaar ook de vocalen voor zijn rekening, terwijl Sam de basgitaar speelt.
De band beweegt zich binnen atmosferische post-black metal, een genre waarin de rauwheid van black metal wordt gecombineerd met het dromerige van shoegaze en post-punk, zoals bands als The Cure. In 2025 brachten ze hun tweede album Noctambulist II: De Droom uit via These Hands Melt, hetzelfde label dat ook zorgde voor de vinyl release van hun debuut.
Ondanks dat de avond in het teken stond van de vinyl release van Elegieën, koos Noctambulist ervoor om hun set te openen met een nummer van hun meest recente album. Wat direct opviel, was de enorme atmosfeer die ze via de speakers de zaal in stuurden. Met vier gitaristen creëerden ze een massieve wall of sound. Door slim gebruik te maken van lagen, waarbij iedere gitarist iets anders speelde binnen dezelfde muzikale context, ontstond een gelaagd en dynamisch geheel.
Er was een degelijk aantal bezoekers op de show afgekomen. Niet uitverkocht, maar gezien het feit dat het optreden pas een week van tevoren werd aangekondigd, was de opkomst zeker goed. Dat had ongetwijfeld ook te maken met Roadburn Festival, dat die week Tilburg overnam. Bezoekers die toch al in de stad waren, konden deze gratis show mooi meepakken. Hoewel de band geen officieel onderdeel was van het gratis onderdeel van Roadburn, Roadburn Offroad, hadden ze qua sound en sfeer moeiteloos in dat programma gepast.
Opvallend genoeg stond de band twee maanden eerder ook al in de Little Devil, toen ter gelegenheid van het vijfjarig jubileum van Elegieën. Zanger Jesper de Kruyff maakte daar tijdens de set een luchtige opmerking over: dit optreden was op twee punten anders dan de vorige. “Ik heb er deze keer wél zin in,” grapte hij, gevolgd door de toevoeging dat er nu eindelijk ook vinyl bij de merch lag.
Tegen het einde van de set ontstond nog een klein momentje op het podium, toen gitarist Tristan Tabbers per ongeluk de intro van Aderlater inzette in plaats van Lichteter. Gelukkig kon de band er zichtbaar om lachen, wat de ontspannen sfeer alleen maar versterkte.
Na ongeveer een uur spelen sloot de band af met Vreugd, een titel die misschien haaks lijkt te staan op de melancholische en soms zware klanken van de band, maar tegelijkertijd perfect de sfeer in de zaal samenvatte. Ondanks de donkere muziek hing er een gevoel van verbondenheid in het publiek.
De (blauwe) vinyl van Elegieën is nog verkrijgbaar via Bandcamp voor wie deze avond tastbaar wil nabeleven.
