Op 27 maart waren wij aanwezig bij de allereerste editie van Drachten Darkness in Iduna, Drachten. De deathmetal avond onder de naam Drachten Deathfest is inmiddels een geliefd event bij de Nederlandse metalhead. Tijd dus voor een avondje duistere black metal. En gelukkig, want Black metal is een genre wat minder aandacht lijkt te krijgen dan death, of core, op dit moment. Met zes bands op het podium en een friettent voor de deur, is er sprake van een echt festival. Dat het af en toe regent mag de pret niet drukken; binnen is het duister en het bier is koud!
Voor meer foto's, scroll naar beneden!
Grafjammer
De mannen uit Utrecht hebben de eer deze eerste editie van Drachten Darkness te openen. Op het moment dat ze beginnen, moet het publiek nog binnenkomen. Halverwege de set van deze energieke punk-meets-black metal, staat de zaal echter goed vol en dit blijft zo tot het einde. We missen black-metal events in de scene, blijkt. De animo is groot. Grafjammer zit op het snijvlak van punk en metal, en hebben echt een punk-attitude (en uitstraling, al be it met zwarte vegen corpsepaint). Het is dan ook jammer dat de eerste moshpit van de avond moet wachten tot Asagraum; het had hier prima gepast! Vorig jaar kwam de band met hun album De Tyfus, de Teerling. Onder andere Bloedbruid van dit album komt aan bod. De band speelt echter vanavond zeker niet alleen werk van hun laatste plaat. Zwarte Hond gaat er in hoog tempo doorheen, net als Cocaïne en Affreus Infaam Abject. De blije, haast black-and--punk van Grafjammer zet de toon voor een interessante avond met verschillende stijlen.
Deathless Void
Nederland heeft echt veel kwalititeit als het gaat om de black metal scene, en Deathless Void is daar een goed voorbeeld van. We leerden deze band twee jaar geleden kennen toen hun debuutalbum The Voluptuous Fire of Sin uitkwam, en ze op Graveland (snik) speelden. For some reason ben ik de band daarna een beetje uit het oog verloren, maar man man man wat een toffe band. Met kaarsen en wierrook op het podium wordt vanaf het begin de toon gezet voor een duistere performance. De backingtrack met droning geluiden en vocales van de band maakt de ambiance compleet. Vervolgens opent de band hun set met een soundscape vol feedback van de gitaren en haast shoegaze achtige sounds. Wat volgt is drie kwartier pure evil, met een vocalist die pure torture uitstraalt als hij zijn strot opentrekt. Bijna in een soort trance vliegen we door de nummers van Voluptuous Fire heen. Tijd om die debuut plaat weer een aan te zetten.
Helleruin
Nog zo’n bekende naam uit de Nederlandse blackemetal scene. Helleruin is zeker een van de bekendere namen, in een toch wel underground cirkeltje. Daarin kennen veel mensen elkaar, zo blijkt ook bij het optreden. Helleruin is in de basis een solo project, maar gelukkig zijn er meer dan genoeg goede muzikanten om de stage performance mee te vullen. Zo spelen vanavond de drummer én de gitarist van Deathless Void gewoon een dubbele set. Met corpse-paint, in dit geval. Want de looks van Helleruin zijn belangrijk. De act van de band staat als een huis, maar stiekem blijken de mannen van Helleruin gewoon blije puppies op het podium. Hoewel er regelmatig enge gezichten getrokken worden door de gitarist, en de frontman een aantal keer het aanwezig publiek laat weten door middel van gebaren dat hij hen dood wil hebben, zien we vooral veel interactie en grote glimlach op het podium.
Waar Grafjammer hun black metal invloed mixt met de rauwe punkscene, mixt Helleruin duistere black metal riffs en een evil wall of sound met haast een soort rock’n’roll. Black-n-Roll dus. Bij vlagen. Gelukkig is tijdens Helleruin de bas ook goed te horen, want waar bij de eerste twee bands de energie wat meer naar binnen gericht was, zetten de muzikanten van Helleruin vooral een show neer met veel interactie naar elkaar en naar het publiek.
Tijd voor een patatje van de aanwezig friettent, en even zitten aan een van de tafels buiten. Qua organisatie: top geregeld allemaal. Ook qua planning overigens; het gebeurt regelmatig dat de ombouw tijd tijdens zo’n live event niet gehaald wordt, maar op Drachten Darkness houdt elke band zich netjes aan de planning.
Gnaw Their Bones
De vreemde eend in de bijt deze avond is Gnaw Their Bones. Ik moet eerlijk zeggen dat ik nog nooit van de act gehoord had. Ik kan me voorstellen dat een act als Gnaw Their Bones het goed doet tijdens een noise of ebm event. Maar op een festival met black metal bands? Ik weet het niet. Gnaw Their Bones is meer een perfomance, een soort theater. Een bak noise met wat soms richting Industrial lijkt te gaan, maar dan zonder beat, aangevuld met extreme tortured screams. Voor wie wel eens Aziatische horror films kijkt; daar doet me dit aan denken. Met samples als ‘God hates sinners, he will be taking vengeance on the sinner’ en vervolgens tortured screams met veel effect, klinkt het inderdaad wel alsof we in de hel zijn beland. Interesting, but weird in deze line-up.
Asagraum
Terug naar de bands, met de Nederlandse band Asagraum. Hoewel de sound-check niet helemaal vlekkeloos verloopt begint ook deze band keurig netjes op schema en is er vanaf de opening van de set een super strakke, professionele show. De schedels op het podium en de corpsepaint van de dames (en heer) zetten de toon voor een Satanische show, waar de lokale kerk ongetwijfeld een mening over heeft. Gelukkig heeft de vocalist hier een oplossing voor ‘De Christenen zullen branden in de Hell’.
Het aanwezige publiek is inmiddels warm en begint tijdens Veil of Death zowaar een moshpit. In hoog tempo werkt Asagraum een gevarieerde set af, waar de focus ligt op performance. Ook hier blijft niemand stil staan; vanaf het eerste moment is de drumster vanachter haar drumstel alleen maar aan het headbangen, en steelt de bassist met rare bekken de show, naast gewoon heel goed te spelen. Overigens wordt hij voor de laatste drie tracks wel vervangen door een andere, vrouwelijke bassiste, die net zo hard de show steelt met haar moves en headbang skills. Met ‘de laatste voor Satan’ neemt Asagraum na een uur afscheid met Carried By Lucifer’s Wings.
Ruïm
Tot slot de enige niet-Nederlandse act van de avond; het Portugese Ruïm. Met recht de meest ervaren band op het podium, puur naar leeftijd kijkend. Dit wordt door een van de bezoekers naast ons mooi verwoord ‘Oh, de oude lullen band gaat beginnen’. Ik denk dat hij na de eerste 10 seconden net als wij overtuigd was van het feit dat deze ‘oude lullen’ wel degelijk doorgewinterde muzikanten zijn. Overigens bleek dat al uit de aankleding van het podium, met banners, vuurkorven, en het ingewikkelde runen logo voorop het podium. De maatwisselingen en ingewikkelde gitaarriffs maken het haast een soort progressieve black metal, wat door yours truely zeker werd gewaardeerd. Ruïm zet vervolgens een enorme wall of sound neer, waarin we volledig omver geblazen worden en opgaan in de bijna trance-achtige melodische stukken, om vervolgens weer keihard door blastbeats naar de aarde getrokken te worden.
Al met al was de eerste editie van Drachten Darkness een meer dan geslaagde avond, in ieder geval wat ons betreft. Hopelijk volgend jaar weer?
Foto's gemaakt door Abyssal Void. Volg hem via Instagram.
[envira-gallery id="22501"]
