Bij Speeldrang in het Burgerweeshuis in Deventer krijgen lokale talenten de mogelijkheid om zich te laten zien. De editie van 23 april stond in het teken van metal! Ik was mee met de mannen Vidarr voor de merchandise. Dit gaf mij ook gelijk de kans om een live review over te schrijven over deze avond.

Van tevoren hadden alle drie de bands een duidelijk schema doorgekregen, wanneer iedereen aanwezig moest zijn, hoe laat de soundcheck was en natuurlijk het diner, niet onbelangrijk. Een fijne duidelijke communicatie die de bands ook ruim de mogelijkheid bood om zich goed en in alle rust klaar te maken voor de show. Na een korte rondleiding backstage, de soundcheck kregen we een heerlijke maaltijd. Eerlijk is eerlijk, zo’n middag is zo voorbij, al snel was het showtime.

PARKOUR

Met het opengaan van de deuren liep het nog niet gelijk storm, maar gelukkig vlak voordat PARKOUR, de eerste band, het podium betradt kwamen er meer mensen binnen. Wel zo fijn voor de mannen van PARKOUR, die direct vanaf het eerste moment met een bak energie op het podium stonden te springen. PARKOUR was de enige metallic hardcore band van de avond. Een ander genre  als Vidarr en Waxing Crescent. De variatie in de line-up maakte dat de bands elkaar mooi aavulden.

PARKOUR krijgt de zaal in beweging en dat kan ook bijna niet anders met al die energie en aanmoedigingen. De nummers zijn duidelijk van elkaar te onderscheiden van wat meer groovy naar echt two-step hardcore, de nummers kennen een prettige variatie. Het is een simpele show met een bak energie. En dat wordt door de zaal gewaardeerd. Ook komt er een persoonlijk nummer voorbij van de zanger, het nummer heet OCD. Er wordt opgeroepen elkaar te supporten wanneer er sprake is van mentale problemen. Het nummer kent een goed definieerbaar en lekker gitaarloopje. Zoals je bij hardcore zou verwachten zijn de nummers kort, net zoals de set. Deze eindigt iets eerder als verwacht, maar dat maakt het er niet minder om. De eerste demo EP van PARKOUR staat op Spotify, zoek deze bak aan energie eens op en luister zelf!

Vidarr



Dit geeft de mannen van Vidarr iets meer de tijd om om te bouwen. Een live review schrijven over Vidarr is voor mij als onderdeel van Vidarr natuurlijk niet te doen. Wel biedt het mij de kans om ook andere bands te live reviewen, onder het mom van ‘als we er toch zijn’. Wat foto’s betreft is er tijdens de show weinig frontlicht en veel haze. Ik probeer op de juiste momenten nog wat goede foto’s te maken. De foto’s van silhouetten hebben gelukkig wel iets, en als ik zo mijn shots bekijk zit er wel wat leuks tussen. Voor het einde van de show begeef ik mij richting de merchandise. Als mensen wat willen kopen is dit eigenlijk veelal na de show, dus aan de bak.

Waxing Crescent

Als laatst is het de beurt aan Waxing Crescent. Waxing Crescent heeft samen met PARKOUR in de voorronde van de metalbattle gestaan in Overijssel. Ik begreep dat beide bands zeer aan elkaar gewaagd waren, waardoor het voor de jury een moeilijke beslissing was. Waxing Crescent heb ik nog niet eerder gezien, wel veel over gehoord. Oleksii, de gitarist en zanger van de band, ken ik van zijn andere punkband ‘shitcritter’ waar hij in drumt, zeer multi-musicaal dus. Maar wat ik van Waxing Crescent moet verwachten? Ik heb veel gehoord, deathmetal, black invloeden, groovy, progressive, veel. Ik laat mij verrassen.

Het intro klinkt vrij onheilspellend en gaat daarna over naar een acoustische gitaarsound. Waarna de mannen opkomen in bepaalde gewaden. Er is in ieder geval nagedacht ook over kleding die goed past bij de muziek. Het publiek wordt meegenomen op een soort reis, de nummers kennen een fijne opbouw, van meer progressief tot opbouwend naar blackmetal invloeden. We horen 'Blood Moon' en 'Theogony' van hun live EP voorbij komen maar ook nieuwe nummers die nog niet zijn uitgebracht. Daarnaast komt er ook nog een lekkere cover van Gojira, 'The Heaviest Matter of the Universe' voorbij. De nummers van Waxing Crescent kennen an sich geen traditionele opbouw. Het is een vrij sferische meeslepende reis door de set heen. Voor de een misschien wat te experimenteel maar voor de ander is dit echt heel verfrissend en vernieuwend. Het is echt een ervaring waarin de band het publiek wordt meegenomen. Na afloop spreek ik nog een enkele teleurgestelde bezoekers, de merchandise van Waxing Crescent was helaas niet op tijd binnen voor de show. Wanneer je de mogelijkheid hebt, ervaar het zelf een keer live of lees de review van Raaf over hun recentlijk uitgebrachte live album. Vrijdag, 1 Mei spelen zij in Metropool Almelo samen met Warp Chamber en Degraved.