Vorig jaar was Distant één van de grootste Nederlandse exportproducten binnen de muziek. De band stond in de top 5 samen met artiesten zoals Afrojack en Tiësto. Met 102 shows in het buitenland, had de band ook tijd om te werken aan een nieuw album. Ongeveer een jaar geleden brachten ze de eerste single uit, maar vrijdag 6 november is daar dan eindelijk het nieuwe album: “Into Despair”. Behalve de features van grote namen zoals Spite en Suffocation, zijn er nog veel meer redenen waarom dit album op je verlanglijstje voor de feestdagen moet staan.
Nieuwe sound en grote namen
Distant is al een tijd bezig met het droppen van singles. Hierdoor is eigenlijk de helft van het album nu al te luisteren. Het eerste wat bij deze zeven singles opvalt, is het aantal collabs met de grote namen uit de deathcorescene: Tyler Beam van The Last Ten Seconds Of Life bij het nummer ‘Spirit’, Darius Tehrani van Spite bij het nummer ‘The Shallow Gaze’, Ricky Myers van Suffocation bij het nummer ‘All Will Be (N)One en Kyle Medina van Bodysnatcher bij het nummer ‘Flesh and Nails’. Daar komt met de release van het album nog één naam bij: Skylar Conder, die je misschien kent van de band Varials. Ook de mensen die niet diep in de deathcoreniche zitten, hebben vast wel één van deze bandnamen voorbij zien komen. Het zijn namelijk ook zeker niet de kleinste bands.
Ook vallen de sound, mix en songwriting van de nummers op. Deze klinken echt anders dan op hun laatste albums. Zoals bij de eerdere albums heeft Roelof Klop hier hard aan gewerkt, maar ook gitarist Nouri heeft hier veel aan bijgedragen. Met een nieuwe, eigen gitaarplugin en zijn eigen verbeterde productieskills, gecombineerd met de mix van Roelof, klinken de tracks agressiever en zwaarder. Dat hoor je dan ook gelijk als je de introtrack ‘The World’ opzet. In plaats van dat het heel strak en gesloten voelt, voelt de mix een stuk opener. Ook zijn de gitaar accenten naar de achtergrond gebracht, zodat er meer ruimte is voor cavemanriffs, slamgrooves en breakdowns.
Agressieve tracks over de duistere realiteit van de wereld
Iets anders wat ook opvalt aan het nieuwe album, is het thema. De voorgaande releases volgden een fantasy/sci-fi thema, maar nu gaat het over de huidige realiteit van de moderne wereld: depressie, rouw, de rijke elite die ons onderdrukt en de greep van de digitale wereld op ons leven. Dat hoorde je al duidelijk in de lyrics van singles ‘Desolation’, ‘The Shallow Gaze’, ‘Flesh And Nails’ en ‘Rat Torture’, maar ook in de nieuwe tracks vind je de thema’s terug. In het nummer ‘Into Despair’ hoor je ook aan de heavy breakdown hoe de depressie tot uiting komt.Of dat bij het laatte nummer ‘Iron Knee’ ook zo is, kan ik niet met zekerheid zeggen. Het nummer is in het Slowaaks en de gore, smerige vocals maken het er niet duidelijker op. Het is wel heel duidelijk dat het nummer iets van depressie en agressie in zich heeft. Kleine PSA: als je niet door elkaar gedreund wil worden, zet dan je koptelefoon/speakers niet te hard of draai de bas wat terug. De bassbombs vliegen je om de oren en de vocalist laat vocals horen waar Will Ramos nog een puntje aan kan zuigen.
Je merkt aan de muziek dat de band ook is veranderd en gegroeid. Op de vorige albums kon je hier en daar wat gitaarsolo’s en loopjes vinden. Bij dit album vind je meer breakdowns, two-stepgrooves, cavemanriffs en beatdownstukken. Maar Distant zou geen Distant zijn als er geen keiharde deathcorestukken, gitaaraccenten, blastbeats en solo’s te vinden zijn. Bijvoorbeeld in de nummers ‘The World’, ‘Circle Of Vultures’, ‘Veil Of Paranoia’, ‘All Be (N)one’en ‘Desolation’.
Final Thoughts
Ookal is de helft van het album al als single uitgebracht, heeft ‘Into Despair’ nog genoeg cavemanriffs, zware breakdowns en smerige vocals die elk nummer weer karakter geven. De hoeveelheid grote namen op het album laat zien dat de band eigenlijk geen local meer te noemen is. Dat de band is gegroeid sinds hun eerste release, is op het album goed te horen. De gitaaraccenten zijn wat naar de achtergrond gegaan en de cavemanriffs staan op de voorgrond. De vocals worden per track steeds smeriger en de mix maakt het een hele agressieve plaat. Met ‘Into Despair’ laat de band zien dat ze zeker één van de beste Nederlandse bands van het moment zijn. Vooral de nummers ‘Into Despair’, ‘Veil of Paranoia’ en ‘Iron Knee’ zijn echt een aanrader.
Tracklist:
- The World
- Nothing Left To Hate
- Into Despair
- Spirit ft. Tyler Beam (The Last Ten Seconds Of Life)
- Circle of Vultures
- The Shallow Gaze ft. Darius Tehrani (Spite)
- Veil Of Paranoia ft. Skyler Conder (Varials)
- Desolation
- All Will Be (N)One ft. Ricky Myers (Suffocation)
- Rat Torture
- Flesh And Nails ft. Kyle Medina (Bodysnatcher)
- The Shared Grief
- Iron Knee
