Demetra Metalfest. Als je nog nooit van die naam gehoord hebt: dat kan kloppen. In een wereld waarin het ene na het andere festival omvalt en de ene na de andere gig worden gecancelled wegens tegenvallende kaartverkoop en gestegen kosten, kiest de organisatie van Demetra Metalfest ervoor om een tweedaags openlucht festival te organiseren met vrijwel uitsluitend Nederlandse progressive metalbands. Dat is op z'n minst een opmerkelijke en vooral hele dappere keuze te noemen. Wij vinden het natuurlijk een geweldig initatief en kunnen dit soort dingen alleen maar keihard toejuichen. Dit festival straalt in alles do-it-yourself en community uit - Demetra Metalfest is een plek die de metalheads en bands met elkaar maken. Dat kan niet op een betere plek dan camping Ont Moeten; die woordspeling alleen al zegt genoeg. Wij waren er het hele festival bij, en hopen dat wat we aan promotie en reviews kunnen doen, gaat bijdragen aan het succesvol organiseren van Demetra Metalfest II in 2027. Check hieronder vast onze review van dag 1 - de review van dag 2 door Leroy volgt later!
Foto's bekijken? Check alle foto's in onze gallerij (klik hier). Een kleine selectie van de foto's vind je onderaan deze post.
Zoals gezegd vind Demetra Metalfest plaats op camping Ont Moeten in het kleine plaatjes Rekken. Dat ligt in een prachtig bosrijk gebied vlakbij de Duitse grens, dus afhankelijk van waar je vandaan moet komen een behoorlijk eindje rijden. Deze kleinschalige camping blijkt na het bekijken van de website en het kamperen voor het festival super knus en sowieso een aanrader (ook vanwege de prijs) om een keer een paar nachten te verblijven. Mocht een tentje niets voor jou zijn, kan dat ook in een van de knusse huisjes. Wij als doorgewinterde festival veteranen namen natuurlijk ondanks de aanhoudende regen in de dagen voorafgaand aan Demetra onze tentjes, regenjassen en onze truien mee, voorbereid op het ergste, om er gelukkig tijdens het festival vrijwel geen gebruik van te hoeven maken. Want hoewel de weersvoorspellingen wisselend waren, bleken de weergoden ons vanaf het moment dat het terrein officieel open ging, goed gezind. Gelukkig had de organisatie ook nagedacht over het onvoorspelbare weer. Het podium was te bekijken van onder een tent, die alleen maar extra bijdroeg aan de diy hippy vibes. Dat kwam zeker ook door de toffe art en de wegwijzers die op en rond het terrein te vinden waren. Demetra plande niet alleen muziek, maar ook workshops waar je aan deel kon nemen. Ook die hadden allemaal een eigen tentje, zodat je ook daar droog kon blijven (wel zo handig als je een logo aan het ontwerpen bent op papier). Na het opzetten van ons tentje en een rondleiding over het terrein door de organisatie, was het tijd voor een drankje, een workshop logo's ontwerpen en wachten op de eerste band.
Ophaera mocht de kickoff doen van de eerste editie van het festival. Deze symphonische progressieve band uit het Noorden van het land hebben we de laatste keer live gezien tijdens de finale van de Metal Battle, waar ze de strijd aan gingen met Novelization en BIGMOTH, die later vandaag ook hier weer op het podium staan. De mannen zijn hard bezig met de release van hun debuut plaat, en releasden eerder vast de track Architect, inclusief videoclip. Nu ik de band een hele show zie spelen en niet slecht een klein stukje in een stressvolle situatie voor zo'n battle, wordt duidelijk hoeveel tijd en aandacht ze hebben besteed aan hun verhaal. Met zowel de ondersteuning van banners als het gebruik van een backingtrack zet Ophaera een ritueel van hope neer, met inspiratie uit Griekse mythes en legendes. Het weer zit mee en de zon schijnt, het geluid is goed en dat maakt het plaatje van een tof DIY festival compleet. Het is te zien aan de gezichten van de mannen dat ze er zelf ook zin in hebben. In hoog tempo volgen verschillende symphonische tracks elkaar op. Het gebruik van de backingtrack, niet alleen als intro maar ook als extra laag orkestpartij tijdens overige tracks zorgt voor een complete sound. De verassing komt echter op het moment dat er dissonante, bijna black-metal inspired akkoorden voorbij komen in het nummer Sweet Death. Vergeef me overigens als dat niet de track titel is - er staat nog steeds weinig van de band online en het nadeel als reviewer van een band die met clicktrack speelt is dat ze geen setlists op het podium hebben liggen 😅. Het Griekse sprookje eindigt overigens met een monoloog van de zanger - een poetisch einde aan een interessante set.
Na Opheara de beurt aan Inner Cabala. Deze band leerde ik voor het eerst kennen toen ze in 2025 hun single Feathers uitbrachten. Ook deed de band dat jaar mee in de voorrondes van de Wacken Metal Battle - toen al was de opkomst van de Nederlandse progressive metal zichtbaar met een groot aantal progressive bands in de battle. Inner Cabala won die battles overigens niet, maar kwam wel dat jaar met hun debuut album We Are Solitude. Naast het maken van muziek zet Inner Cabala zich onder de vlag van het Black Orca collective samen met een aantal andere prog bands uit het noorden in om events te organiseren en de Nederlandse progscene wat meer op de kaart te zetten. Het is dan ook geen verassing dat het idee voor Demetra Metalfest uit hun koker komt.
Wel een verassing is het dat voormalig vocalist Pim, en mede oprichter van Demetra, niet langer onderdeel is van de band. Hij wordt vervangen door zangeres Kirsten, en het is voor mij de eerste keer dat ik haar zie en hoor. Wat mij betreft een welkome verassing - niets ten nadele van Pim maar er zijn al te weinig vrouwen in de metalscene. En Kirsten gaat moeiteloos van cleans naar grunts, en weet de nummers met een enorme overtuiging neer te zetten. Ik moet ook eerlijk zeggen dat Inner Cabala live veel harder en dynamischer is dan wat ik me kan herinneren van We are Solitude. Met name Mediocrity Devides komt live veel harder en emotioneler binnen dan hoe ik het op het album hoorde. Dat komt waarschijnlijk omdat de muziek hier op het podium wat meer in balans is; hulde aan de vrijwillige geluidsman van de avond die op een klein mengpaneel een goede sound weet neer te zetten.
Wat opbouw betreft gaan we de eerste dag van Demetra steeds een stapje harder met onze favoriet BIGMOTH als derde op het programma. We zagen de band de Wacken Metal Battle verliezen van Novelization, en honestly begrijpen wij nog steeds niet waarom. Zeker niet na het zien- en vooral horen van dit optreden. Ook hier een duidelijk verschil met een show waar je toch een beetje gestresst van raakt, of een eigen show waar je volledig je gang kan gaan. Zemma zet een impressive optreden neer met een enorm dynamisch bereik, terwijl ze als een stuiterbal over het podium beweegt. Dat de gitarist en de bassist naast headbangen niet constant op en neer springen, een van de punten van feedback van de jury, heeft vooral te maken met het hoog-technische niveau van de muziek. We hebben de band inmiddels vaker gezien en het valt wel op dat de podium presentatie en met name het gemak en plezier waarmee de band deze ijzersterke show neerzet, de band steeds sterker neerzet als een van de grotere namen van de Nederlandse metalscene. Het hele plaatje klopt. De nummer zijn dynamisch, interessant, super technisch en rete strak - en ook het aanwezige publiek gaat helemaal op in de set en waagt zich zelfs voorzichtig aan wat beweging. Ook na afloop in gesprek met mensen blijkt dat iedereen onder de indruk is. Het zou ons niet verbazen als BIGMOTH volgend jaar al wat festival plekken weet te scoren. Helemaal nu hun debuut album Carbon Error uit is. WIj hadden mazzel want de band had de fysieke exemplaren al bij zich. Stay tuned voor de review!
Tot slot de laatste band van de avond; de progressieve deathmetal van HESKEN. Wij maakten al het grapje wie de betere drumster van de avond zou hebben; HESKEN of BIGMOTH. Ik ben fan van Jenna sinds ze bij HESKEN speelt, en schreef eerder al dat het niveau van de band ook echt wel omhoog is gegaan sinds haar toevoeging aan de band. Achteraf blijkt dat Jynn en Jenna elkaar kennen én supporten - en wat ons betreft zijn ze allebij een powerhouse in de Nederlandse scene. Anyway. Ook HESKEN is bezig met nieuwe muziek, die ergens in Oktober van dit jaar zal gaan verschijnen. Hier op Demetra krijgen we een klein voorproefje van de nieuwe track Pillar. Het is een zware, heavy track, en lijkt wat meer invloed uit de thrashmetal te hebben meegenomen. In eerste instantie moet ik eerlijk zeggen dat ik het een beetje tegen vond vallen, ik schreef in mijn notities 'het is gewoon vooral hard rammen'. In die zin lijkt het wel alsof de band wat de bewijzen heeft. Gelukkig zijn ze hun progressive death edge nog lang niet kwijt - het komt alleen wat later in het nummer en we moeten geduld hebben. Niet mijn sterkste kant - maar ook in deze track wel weer het wachten waard. En terwijl HESKEN met Curtain Call een voorzichtig moshpitje voor elkaar krijgt, en tijdens hun set de ene na de andere gitaarsolo eruit gooit, zit de eerste dag van Demetra er alweer bijna op.
Niet voordat we naar de afterparty zijn geweest, though. In de bar van de camping zet DJ Space Otter nog een late-night fout feestje neer wat begint met drum and bass, om vervolgens te belanden in de foute classics van Aqua. Party party alom, al was de toevoeging van een oudhollandse sjoelbak eigenlijk al genoeg om de sfeer te bepalen. Kortom; een geslaagd feestje op de eerste dag van een nieuw festival. Stay tuned voor dag 2!
