Bijna is het jaar alweer afgelopen. Ook verschillende bands vieren deze kerstperiode met familie, maar vooral ook met vrienden. Dit jaar doet Distant samen met Cabal een kleine kersttour van vier shows door Nederland. De voorprogramma’s verschillen steeds per show, maar zijn wel allemaal uit de Nederlandse metalscene. Reformist, Sugar Spine, Sapphyr en Deeproot zijn ook uitgenodigd om mee te doen. Vrijdag 19 december was het kerstfeest in poppodium Willemeen in Arnhem.
Deeproot
Terwijl een aantal mensen nog de Distant kerstmutsen aan het afrekenen is bij de merchtafel, begint de intro track met trapbeats al te lopen. De avond wordt geopend door de Haarlemse band Deeproot. Het is alweer even geleden dat ik de band voor het laatst live heb gezien. De laatste keer hadden ze een backingtrack voor de drums, maar dit keer zit er wel een persoon achter het drumstel. De zaal wordt opgewarmd met de nummers Gemini, The Bladed Self en Blackwall Protocol. Op het moment dat ik mij bedenk dat het al even geleden is dat Deeproot iets nieuws heeft laten horen, krijgt de zaal niet één maar twee nummers te horen. Het is duidelijk te zien dat ook de zaal hier ook blij mee is. De zaal was al warm door de eerste paar nummers, maar nu begint het echt warm te worden. De pit die gestart was, maaktte ruimte voor de two-steppers om het nog warmer te maken. Deze energie gaat door tijdens Shadow Work en de afsluiter Mimic.
Cabal
De tweede act van de avond is de Deense Deathcoreband Cabal. Na een vredige ambient intro met windgongen, komt de band op het podium. Het valt op dat de zanger niet alleen een kerstmuts op heeft, maar ook ovenwanten draagt. In Kerstmanstijl schreeuwt hij ‘ho ho ho’ door de zaal. Dat is het moment dat er een kleine pit start en de echte show is begonnen. Ze krijgen de zaal goed mee en die energie merk je ook bij de band. Het duurt ook niet lang voordat de zanger zijn kerstmuts afdoet om los te gaan op het podium. Bij het nummer Hell Hounds springt de hele zaal mee en wordt de zaal klaargestoomd voor de energieke set.
Na een collab met de zanger van Deeproot, is het tijd voor het nummer Death March. Er zijn veel verschillende smaken deathcore en deze band neigt duidelijk meer naar de hardcore. Komt goed uit, want tijdens dit nummer was er ruimte om goed los te gaan voor de two-steppers. Dit zorgde er ook voor dat er steeds meer plek kwam voor de moshpit. Bij het nummer Snake Tongues werd er ook achter in de zaal geheadbanged. In dit nummer zat ook een korte techno break voor de breakdown. Dit hadden de mensen die speciaal voor Distant kwamen niet verwacht, maar het zorgde er wel voor dat de zaal goed mee kon stampen. Na de dikke wall of death die de hele zaal in tweeën had gesplitst en het agressieve nummer Violent Ends, begint de zaal uitgeput te raken. Na een aantal nummers met blastbeats en breakdowns met pinch harmonics, was het tijd voor het laatste nummer. Bij Magno Interitus geeft iedereen nog het laatste beetje energie om de band te bedanken voor hun harde werk.
Distant
Nadat het podium was omgebouwd, was het tijd voor het echte kerstfeest. De zaal staat goed vol en kijkt vol verwachting uit naar de set. Nadat de zaal na ongeduldig wachten ‘Slayer’ begint te roepen, komt het eerste bandlid het podium op. De als kerstelf verklede drummer staat alleen op het podium en vraagt het publiek om te helpen de rest van de band te vinden. Na het schreeuwen van de namen, komt de bassist komt op in een groen kerstmannenpak en de gitarist in een rode. Als de gitarist op het podium staat begint hij door de zaal te roepen. Door het geschreeuw van de zaal is het lastig te verstaan, maar het komt neer op: ”De eerste twee nummers zijn heftig, dus ga lekker los in de pit, maar hou het netjes. Als het te wild gaat, dan hou ik op met spelen.” Ik had wel verwacht dat de show hard zou gaan, maar ik zag niet aankomen dat er een public service announcement bij zou zitten. Nu dat uit de weg is, komt de zanger met kerstmanbaard op het podium en knalt de track Desolation in. En zoals de gitarist al aangaf, kwam er ook een heftige moshpit.
Na Desolation was het tijd voor een nieuw nummer dat nog niet is uitgebracht. Duidelijk is dat het publiek hier blij mee is. De opblaas kerstballen en zuurstokken schieten door de zaal, er wordt flink geheadbangt en er zijn genoeg moshpits en two-steppers die los gaan. Om het hele feest nog af te maken beukt er nog een bass drop door de zaal heen. Na dit nummer is het in de zaal flink heet. De leden van Distant doen ook hun kerstmuts af en gaan weer verder met proberen op ‘Santa’s Naughty List’ te komen. Tijdens de nummers Oedipism, Fleshweaver en Hellmouth gaat de chaos nog door in de zaal. Helemaal als de zuurstokken in de moshpit terechtkomen. Terwijl de solo’s, blastbeats en kicks op hoge snelheid door de zaal gaan, slaan de pitgangers als holbewoners met de floaties op de grond. Bij The Eternal Lamnent gaan de blastbeats nog langer door. Het is allemaal heel strak en hoe de drummer dat volhoudt, blijft mij een raadsel.
Als Loveless suffering is afgelopen, beginnen de mensen in de moshpit uitgeput te raken. Op het moment dat de man met de hamer voor de moshpitgangers lijkt te komen, knalt de bass drop bij de breakdown van Heirs of Torment door de zaal en is de pit weer tot leven gewekt. Het is wel een duidelijk signaal voor de band dat de zaal even pauze nodig heeft. En die pauze gunt de band gelukkig. Voordat het nummer Born Of Blood begint, roept de zanger iedereen op om door hun knieën te gaan. Ik durf te zweren dat ik hier en daar wat knieën hoorde kraken, maar de zaal werkte mee en sprong ook op het juiste moment weer op. Toen ik dacht dat de pauze misschien nog wat langer zou duren, begon het nummer Zeroten. Bij dit nummer was het de tweede keer deze avond dat de zanger van Deeproot een feature deed. De zaal kreeg daardoor weer nieuwe energie om bij de laatste twee nummers Aeons Of Oblivion en Endgame nog alles te geven wat er nog inzat. Na de laatste zware breakdown was dit kerstfeest helaas alweer voorbij.
